Laakbaar?

Daar zit je dan, achter je apple-tje met het idee om iets te schrijven voor Laakbaar. En dat niet alleen: het is je eerste column, dus een introductie is op zijn plek. Wat schrijf je dan over jezelf? Over Nijkerk? Over Laakbaar? Dit.

Mezelf

Schrijven doe ik al vanaf dat ik een pen kon vasthouden, eerst wat gekrabbel, kleine boekjes, dagboeken, verhalen, begin van romans, gedichten… Niet te vergeten: artikelen voor kranten, een afstudeerscriptie (documentairescenario) en studieboeken.

Recentelijker: kinderverhalen. Mijn eerste prentenboek: ’t Lievewoordendoosje. Nu: een nieuw kinderverhaal ‘Vlinder en Slak’, blogs en: columns voor Laakbaar. Ik heb een haat-liefde verhouding met columns, omdat ik ze vaak negatief vind. Het is vaak: dit is niet goed, dat is niet goed.. enzovoort. Er is al genoeg kritiek in de wereld denk ik dan, daar doe ik niet aan mee (of toch wel vrees ik, want nu heb ik kritiek op columns). Maar…. Je kunt columns ook een positieve schwung geven, een positieve energie die mensen opgewekt verder doet gaan met de dagelijkse dingen, ze inspireert om verder te kijken dan hun neus lang is of helpt ze te verbinden met zichzelf en met de ander.

Dus dat is waarom ik schrijf: om mensen (en vooral kinderen! En de ouders van kinderen!) te inspireren en te verbinden met zichzelf en de wereld om hen heen. Ondanks de titel ‘Laakbaar’, of misschien wel dankzij.

Nijkerk

Hoe zal ik het zeggen? Place of birth, dat sowieso. Bij mijn start op deze wereld heel belangrijk geweest. Hier heb ik mijn eerste kusje gehad van mijn vriendje op de lagere school, vaak gezwommen in Bad Bloemendal, leuke lagere schooltijd gehad, vaak naar de markt geweest.

In mijn studietijd aan de RuG in Groningen was Nijkerk opeens ‘ver’ weg. Fysiek, maar ook mentaal. De wereld ging open en Nijkerk bleef achter. Alleen mijn (lieve!) ouders bonden me nog aan de stad. Nijkerk bleef wel een fijne plek om terug te komen, vooral de omgeving laadde me altijd weer op. En toen, na 18 jaar in steden als Amsterdam, München en Amersfoort te hebben gewoond en niet meer van plan terug te komen, keerde het lot en kwamen we met ons gezin in Nijkerk terecht. Mijn twee dochters, man en ik wonen hier nu ruim vijf jaar.

En daar ben ik nog (bijna) elke dag blij om! Het is hier fijn. Gemoedelijk. Rustig. Groen. Vrij open, steeds dynamischer. Het is een fijne plek om kinderen te laten opgroeien, mensen te ontmoeten en te ontvangen vanuit de grotere wereld om ons heen. Nijkerk bekijk ik ook altijd met een knipoog, een afstand, een ‘er niet helemaal bijhoren’ en toch ook weer ‘wel’. Die afstand heb ik nodig, om te kijken wat er toe doet bij mij en om er columns over te schrijven voor Laakbaar.

Laakbaar

Leuk! Eigenzinnig, fris, nieuw, super die vier meiden. Dat dacht ik en denk ik nog steeds als ik Laakbaar zie en lees. En nu schrijf ik er zelf voor, gevraagd door Monique en Marcelle. Met Marcelle bakte ik vroeger pannenkoeken (en hadden we veel lol) en Monique is een vriendin van ’t schoolplein. Zo gaan die dingen. Het is leuk om te schrijven, sterker nog, ik moet schrijven! ‘Mama moet schrijven’, zou een leuke titel zijn voor een boek, een variant op ‘Mama moet werken’ van Martine Borgdorff, ook al een auteur op Nijkerkse bodem. Ik wil hiermee dit zeggen: Nijkerk heeft zoveel meer initiatief, inspiratie en cultuur dan we denken. Mensen waar we op trots op mogen zijn. Initiatieven die verbinden en inspireren. Daar ga ik me op focussen in deze columnserie. Of dat nu Laakbaar is, of niet ; )

Over

Wendy Traa

Wendy Traa (1973) is kinderboekenschrijfster, leerkracht, kinderyogadocent en historica. Ze woont samen met haar man Siebren, dochters Bloeme en Veerle en hond Noortje sinds 2008 in Nijkerk. Ze is oprichtster en eigenaar van De Open Plek.

LAAKBAAR

Vier columnisten midden in het werkgebied van nijkerk.nieuws.nl ontmoeten Nijkerk, Nijkerkerveen en Hoevelaken. Elke week een nieuwe column waarin je kunt lezen wat Iris Nieuwenhuis, Marcelle Warringa, Monique van Rooyen - Staal en Wendy Traa bezig houdt.

Elke maandag een nieuwe column online.