‘Eenmaal terug in Nederland begrijp je het geklaag niet meer’
Linda de Wals en Niels Hoofdman ‘ontdekken’ elkaar in 1984 op de politieschool in Harlingen. Ze zijn nog steeds samen. Beiden werken ze, vanuit de politie, in een Europese missie: Linda in Irak, Niels in de Palestijnse gebieden. Het verandert hun kijk op de wereld. Op 9 en 23 maart vertellen ze erover in de Eshof.
Na de politieschool werken Niels en Linda twaalf jaar ‘in ’t blauw’ op straat. Daarna vervolgen ze hun loopbanen binnen andere vakgebieden binnen de politie. Ook in de functies die volgen, willen ze bijdragen aan ‘goed politiewerk’. Of het nu gaat om politieonderwijs, het ontwikkelen van diversiteitsbeleid of investeren in integriteit.
Inspiratiebron
Naast haar werk volgt Linda twee extra studies: Italiaanse taal en cultuur en Zingeving en spiritualiteit. Ze is actief binnen de Paulus geloofsgemeenschap in Hoevelaken. Het geloof is voor haar een bron van inspiratie voor haar werk en hoe ze in het leven staat. Linda: ‘In artikel 3 van de Politiewet staat dat de politie de rechtsorde moet handhaven en hulp moet bieden aan mensen die dat nodig hebben. Mensen moeten zich veilig voelen en beschermd weten. Er zijn voor elkaar, daar gaat het om.’
Missies
In de aanloop naar Linda’s missie naar Irak is Niels aanwezig op een partnerdag. Hij raakt zo enthousiast dat hij zich ook aanmeldt. Linda gaat anderhalf jaar naar Irak, Niels een jaar naar de Palestijnse gebieden.
Linda verblijft in het Al Rasheed Hotel in Bagdad. Veiligheid betekent in Irak wat anders dan bij ons. Als Linda op pad gaat, draagt ze een kogelwerend vest en reist ze in een klein konvooi. Ze helpt de Irakezen met het invoeren van een goed drugsbeleid: minder repressief, meer aandacht voor preventie, mensenrechten en gender. ‘Toen Islamitische Staat voet aan de grond kreeg, nam het drugsprobleem sterk toe. Als mensen vreselijke dingen moesten doen, werd hun vaak drugs gegeven. Ik bracht onder andere wetenschappelijke kennis in van het Trimbos-instituut. Dat was voor de Irakezen een eyeopener.’
Linda is trots op wat in anderhalf jaar is bereikt: ‘Het Westen heeft Irak in chaos achtergelaten en daar heeft IS van geprofiteerd. Ik heb gewerkt aan verbinding tussen Irak en Europa en hoop dat ik iets heb kunnen goedmaken van de fouten die we daar hebben gemaakt.’
Veerkracht
Niels traint en adviseert de Palestijnse politie op de bezette Westelijke Jordaanoever. Het doel is te werken aan een goed functionerende politie en rechtsstaat, als stap naar een tweestatenoplossing, een doel waaraan de EU blijft vasthouden. ‘De rechteloosheid in de Palestijnse gebieden is al decennia aan de gang. Denk aan de bezetting, spanningen rond het steeds meer innemen van land, geweld en vernielingen. En dan kom ik met mijn Europese normen en waarden over hoe een politieagent zich verantwoordelijk hoort te gedragen. Toch werd ons werk erg gewaardeerd. Sommige cursisten zaten vanwege checkpoints uren in de auto om bij onze training te komen. Wat mij vooral bijblijft, is de veerkracht van de mensen. Ze blijven hopen dat het ooit beter wordt. Ze zijn trots op hun land, ondanks alle ellende.’
Verwende kinderen
Eenmaal terug in Nederland moeten ze allebei weer wennen. Niels: ‘Ik ben nu 42 jaar bij de politie, maar dit missiejaar had op mij de grootste impact. Je komt terug in een land waar bijna alles goed geregeld is, maar waar mensen toch klagen, ontevreden zijn en elkaar om de kleinste dingen de maat nemen. Dat begrijp je dan niet meer.’
Linda: ‘We gedragen ons hier soms als verwende kinderen. Eigenbelang lijkt belangrijker dan omzien naar elkaar. Eng nationalisme voelt bekrompen – ik voel me steeds meer een wereldburger.’
In de Eshof
Op maandag 9 maart vertelt Linda de Wals over haar ervaringen in Irak. Op maandag 23 maart spreekt Niels Hoofdman over zijn jaar in de Palestijnse gebieden. Aanvang: 20:00 uur (zaal open 19:30 uur). Toegang gratis (bijdrage voor de Eshof welkom). Aanmelden niet nodig.
Bijdrage van Ben de Graaf