
Nijkerk verschijnt vanaf dinsdag niet positief in het nieuws. Twitter, Facebook, YouTube, lokale kranten, regionale kranten, televisie, enz... We hebben het allemaal gehaald.
Schuldige
In tijden van crisis wijzen we graag een schuldige aan, een persoon of een andere partij. Zelden wijzen we naar onszelf, leggen we de verantwoording bij onszelf.
Verhaal
Ik fietste naar huis op de fiets, vanuit Amersfoort, met een vriendin, vorig jaar zomer. Een groep jongeren van 16 à 17 jaar, liep op het fietspad tegen ons in. We vroegen netjes of we er langs mochten, nadat we met onze fietsbellen hadden aangegeven dat we erlangs wilden, en er niemand aan de kant ging. Terwijl we probeerden om er toch langs te fietsen werden we uitgescholden voor kuthoeren, kankerwijven en slettebakken. Daarnaast werd er ook nog aan onze fietsen getrokken en fietste er een aantal jongens achter ons aan. Ik besefte me dat het geen zin had om af te stappen om mezelf te bewijzen of om mijn recht te behalen omdat het om een groep van minimaal 10 jongens ging.
Wat me opviel is dat de jongens verbitterd waren en wrok voelden tegen de hele wereld. Hun gezichten stonden verbeten en dat op zo’n jonge leeftijd. Wat ik me dan afvraag is: waar ging het mis? En het volgende: wat kunnen we daar aan veranderen? Daarnaast spelen er veel zaken mee in dit geval zoals: cultuurverschillen, normen en waarden en aanpassingsvermogen.
Het heeft geen zin om het Corlaer-gevecht af te schuiven naar een schuldige maar pak het op als school, gemeente Nijkerk, organisaties en politie. Maar ook als mens.

Struisvogelpolitiek
Het massaal onze kinderen niet op deze school plaatsen zal niet de oplossing zijn, omdat het altijd en overal plaats vindt en niet alleen in de Gemeente Nijkerk. We kunnen onze kop in het zand steken maar zelfs dat is een fabeltje en een struisvogel weet heel goed dat dat hem niet zal redden van de vijand.
Verandermanagement
Ik ga niet in op alle berichten in de media omtrent het gevecht, al vind ik sommige verhalen schrijnend omdat er kinderen bang zijn. Ik probeer op de lange termijn te denken en dat begint bij ‘veranderen zonder een schuldige aan te wijzen’. Veranderen omdat je niemand een verbeten leven gunt en ook omdat je niet wilt dat een ander persoon daar de dupe van wordt.
We zijn als Gemeente Nijkerk al een eind op weg om op een laagdrempelige manier alle inwoners bij de maatschappij te betrekken.
Delen
Hoe kun je als persoon bijdragen aan verandermanagement op de lange termijn? In minder ontwikkelde landen delen mensen hun basisbehoeften als eten. Daar hebben ze niet voor geleerd en ze hoefden hiervoor ook niet te veranderen. Je kunt ook je kennis, opgedane ervaringen, creativiteit, luisterend oor, optimisme, gevoel en aanwezigheid delen.
Het meest moeilijke van delen in onze maatschappij is het beginnen met delen.
Over Marja Willems
Marja is het gezicht van Gezondheidscentrum De Nije Veste waar ze zich inzet voor het lichamelijk en geestelijk welzijn van mensen. Ook wil zij vrouwen terug laten keren in de samenleving en/of financieel onafhankelijk laten worden via VIA (VrouwenInActie). Daarnaast is ze vrijwillig budgetcoach.
LAAKBAAR
Vier columnisten midden in het werkgebied van nijkerk.nieuws.nl ontmoeten Nijkerk, Nijkerkerveen en Hoevelaken. Elke week een nieuwe column waarin je kunt lezen wat Janneke van Heugten, Marcelle Warringa, Marja Willems en Monique van Rooyen-Staal bezig houdt.
Elke maandag een nieuwe column online.