Bus van Stiching Charité terug uit Wit Rusland
HOEVELAKEN - De reis verliep maandag en dinsdag voorspoedig. Bij de grens duurde het 6 uur om de grens over te komen naar Wit- Rusland. In Wit- Rusland werden wij opgewacht door onze tolk die ons verder die week begeleidde (Pjotter ). Hij bracht ons naar ons hotel, waar wij de nacht zouden door brengen. Uiteraard werden de kosten van onze hotelovernachtingen uit eigen zak betaald. Later in de week werden wij onder gebracht in gastgezinnen. Dat logies werd ook door Charité betaald.
HOEVELAKEN - De reis verliep maandag en dinsdag voorspoedig. Bij de grens duurde het 6 uur om de grens over te komen naar Wit- Rusland. In Wit- Rusland werden wij opgewacht door onze tolk die ons verder die week begeleidde (Pjotter ). Hij bracht ons naar ons hotel, waar wij de nacht zouden door brengen. Uiteraard werden de kosten van onze hotelovernachtingen uit eigen zak betaald. Later in de week werden wij onder gebracht in gastgezinnen. Dat logies werd ook door Charité betaald.
De volgende dag gingen wij naar de douane, waar de laadlijsten werden nagekeken en de spullen werden gelost. We waren daar om 09:30 uur en mochten om 03:00 uur lossen. Het was echt lang wachten voor ons. Na het lossen gingen we naar een hotel in Minsk wat 4 uur rijden was.
Door de weeks zijn wij erg druk geweest met winkelen voor onze bestemde projecten. Zo zijn wij naar de Belarusshop geweest in Minsk waar wij in een Apotheek de zo nodige spullen hebben gekocht, een tuinwinkel voor tuingereedschap. We hadden ook nog veel spullen zelf meegenomen zoals: dekens, knuffels en speelgoed, voedselpakketten. De spullen hebben wij de rest van de dagen zelf weg kunnen brengen naar o.a: een ziekenhuis, kinderinternaat, revalidatiekliniek en een ex-gedetineerdehuis.
Bij ieder project kregen wij hulpvragen waar we dit jaar voor gaan sparen, zodat we
dat volgend jaar mee kunnen nemen. We zijn nog bij de kerkelijke gemeentes geweest, daar brachten wij bijbels, voedselpakketten en geld. Van dat geld mogen zij de kerk verder verbouwen. Ook dit jaar zagen wij dat ze het geld van vorig jaar goed hadden besteed.
Zondags hebben wij daar een kerkdienst bijgewoond. Ook dat was voor ons fijn om mee te maken.
Maandag was onze laatste dag. Die dag was bedoeld om naar de revalidatiekliniek te gaan, het ziekenhuis te bezoeken en om goederen te brengen voor de ex-gedetineerden. Een druk programma dus. De eerste twee werden bezocht en het was mooi om te zien hoe blij ze met de spullen waren. Daarna gingen wij op weg om naar het huis voor ex-gedetineerden te gaan. Maar door de weersomstandigheden hebben wij besloten om terug te keren. De wegen waren bijna niet meer begaanbaar door het vele sneeuw wat er viel, het was nog een behoorlijke afstand die we moesten gaan, dus na lang overleggen zijn we terug gegaan naar Baranovischie. De goederen zouden worden gebracht door de gastgezinnen.
Bij het gastgezin aangekomen hebben wij besloten om dezelfde avond een begin te maken aan onze terugreis naar Nederland. Terwijl Maria ( vrouw van het gastgezin ) druk aan het koken was, hebben wij onze koffers gepakt en de bus klaargemaakt voor vertrek naar Nederland. Verschillende gemeenteleden werden nog opgetrommeld om afscheid te komen nemen, waarna wij na een heerlijke maaltijd om ongeveer 18.00 uur vertrokken. De terugreis was vooral die maandagnacht bijzonder vermoeiend.
Gelukkig hadden wij 4 chauffeurs die elkaar afwisselden. Nadat wij eenmaal Warschau voorbij waren, leek de sneeuw wat minder te worden. Op dinsdagavond hebben wij overlegd om voorbij Hannover een hotel te boeken voor overnachting. Dat natuurlijk met overleg met het thuisfront. Na een goede nachtrust gingen we woensdagmorgen om 07.30 uur verder met onze reis naar Nederland, waar wij om 12.30 uur het kerkplein van Hoevelaken op reden.
