De belangstelling voor de dodenherdenking was net zo groot als voorafgaande jaren.
De bijeenkomst in het Van Reenenpark was ook net zo indrukwekkend als voorafgaande jaren.
Wie zaterdagavond de herdenkingsplechtigheid in het Van Reenenpark in Nijkerk bijwoonde, werd voorafgaand aan de twee minuten stilte geïnspireerd door Niels Staal, die het verhaal van zijn opa (verzetsstrijder Hendrik Staal) vertelde
Daarna gaf Charlotte Satter – winnaar van de jaarlijkse gedichtenwedstrijd – het publiek iets om over na te denken met haar gedicht ‘Littekens’. Dat gedicht werd door Bartho Wijnbeek voorgedragen.
Aan de plechtigheid tijdens Dodenherdenking ging een stille tocht langs oorlogsmonumenten vooraf.
In vrijheid kiezen
Het landelijke thema voor deze Dodenherdenking is ‘In vrijheid kiezen’. Op zijn sterfbed drukte Hendrik Staal – opa van de spreker van dit jaar – zijn kleinzoon op het hart dat je altijd kunt kiezen. Niels Staal was toen 19 jaar. Pas later kregen die woorden voor hem echt betekenis, toen hij ontdekte dat zijn opa in de Tweede Wereldoorlog actief was in het verzet. Met terugwerkende kracht begreep hij waar zijn laatste gesprek met zijn opa over ging. Tijdens de herdenkingsplechtigheid in het Van Reenenpark vertelde Staal het persoonlijke verhaal over zijn opa.
Gedichtenwedstrijd
Na zijn toespraak werd het gedicht van Charlotte Satter voorgedragen. Zij won dit jaar de jaarlijkse gedichtenwedstrijd die de Commissie Herdenkingen en Plechtigheden Nijkerk sinds een paar jaar uitschrijft onder tweedeklassers op het Corlaer College.
De jury – bestaande uit de bestuursleden van de commissie en stadsdichter Bert Jurling – was geraakt door de woorden van Charlotte. Haar gedicht past goed bij deze plechtigheid en is tegelijkertijd heel universeel.
Littekens
Veel mensen dragen
nog steeds littekens met zich mee
Littekens die zijn gemaakt
en niet meer kunnen genezen
Gedachten en herinneringen
worden nog steeds mee gedragen
We kunnen ons niet voorstellen
hoe mensen zich voelden
Kan jij je vrij voelen
met de gedachte
dat het te laat is voor anderen.
Het liefst zouden we het los willen laten
maar we kunnen het niet loslaten
We zullen het altijd bij ons dragen
We zullen het herdenken
totdat iedereen vrij is.
Meer foto's van Arjen Gerritsma in de fotoserie)