Nieuwe straten in Nijkerkerveen vernoemd naar twee oud-schoolhoofden

Twee straten in een nieuwe wijk in Nijkerkerveen zijn vernoemd naar twee oud-schoolhoofden.

Het gaat om de Witzelstraat en de Duitsstraat. De namen verwijzen naar meester Foppe Witzel en meester Henk Duits. Beiden werden in 1966 hoofd van een basisschool in het dorp. Kinderen van de twee meesters vertelden over het leven van hun vader.

Zoon Witzel begon met een vraag uit een lied van Harry Jekkers. Hoe groot of hoe dood moet je zijn voor een straatnaam? Die vraag raakt de families Witzel en Duits. Hun namen zijn voortaan verbonden met deze plek.

In 1966 was Nijkerkerveen een verdeeld dorp. Tien jaar eerder was er een kerkscheuring geweest. Daarna kwam er een tweede school. Dat was de Johannes Calvijnschool. Deze school had een gereformeerde grondslag. In 1966 zaten beide scholen in dezelfde gebouwen. Er waren veel spanningen.

Meester Witzel werd in 1966 hoofd van de Christelijke School Nijkerkerveen. Hij volgde meester J. de Bruin op. Die had de school 30 jaar geleid. De school had toen 200 leerlingen. Meester De Bruin speelde ook een grote rol in de kerk.

De eerste jaren waren voor meester Witzel moeilijk. In 1990 ging hij met vervroegd pensioen. Daarna bleef hij tot op hoge leeftijd actief voor Nijkerk en Nijkerkerveen. Hij schreef een boek over 150 jaar Christelijke School Nijkerkerveen. Ook beheerde hij het archief van de school.

Henk Duits werd in 1930 geboren in Ede. Hij groeide op in De Valk. Zijn vader had een boerderij. Henk zou die eigenlijk overnemen. Met hulp van zijn grootmoeder koos hij toch voor het onderwijs. Na de kweekschool werkte hij twaalf jaar in Wapenveld.

In augustus 1966 trouwde hij. Dat jaar werd hij ook hoofd van de Johannes Calvijnschool in Nijkerkerveen. Het was zijn eerste baan als schoolhoofd. In 1989 ging hij met vervroegd pensioen.

Het onderwijs was zijn lust en zijn leven, vertelde zoon Duits. Twee van zijn kinderen gingen ook in het onderwijs werken. De kinderen merkten wat het betekende dat hun vader schoolhoofd was. Het gezin hoorde bij een strenge kerk. Ze voelden de blikken van het dorp. Ze moesten zich houden aan de regels van het dorp.

De kerk was voor meester Duits en zijn vrouw een centrale plek. Hij was meerdere jaren ouderling. Ook was hij actief in de jeugdvereniging. Zijn vrouw was jarenlang penningmeester van de vrouwenvereniging. Meester Duits overleed in 1998. Zijn vrouw overleed zeven jaar later.

Beide meesters kwamen in een gespannen tijd naar het dorp. Toch vonden ze elkaar. Dat ging vaak buiten de schoolbesturen om. Elke maand zagen ze elkaar bij het overleg van schoolhoofden in Nijkerk. Daar wisselden ze informatie uit. Dat deden ze bijvoorbeeld bij een bezoek van de schoolinspecteur. Zulk contact was in die tijd ongebruikelijk.

Beide zonen bedankten voor de straatnamen. Zij noemden het bijzonder dat hun vaders zo worden geëerd. De familie Duits is altijd verbonden gebleven met Nijkerkerveen.