
Het Rode Kruis Nijkerk heeft twee afdelingen: de EHBO/evenementenhulpverlening en Sociale hulp/Zelfredzaamheid.
De laatste stopt - na ruim 50 jaar - op 5 juni aanstaande.
Greet van de Beek, coördinator Zelfredzaamheid: “Op 5 juni aanstaande zijn we voor de laatste keer bij elkaar met de gasten en de vrijwilligers. Daar maken we uiteraard een gezellige bijeenkomst van en we kijken terug op een mooie zinvolle periode. We hebben veel betekend voor de mensen en er zijn vrijwilligers die hun bezoekjes aan ouderen gewoon blijven doen. Dat is mooi om te horen. We hopen dat veel van onze gasten bij andere organisaties gaan aansluiten, maar de praktijk laat zien dat dit best moeilijk is. Er moet aandacht blijven voor eenzaamheid onder oudere mensen. Dat is voor iedereen belangrijk.”
Het landelijke Rode Kruis heeft het beleid tegen het licht gehouden en besloten om zich te richten op directe hulpverlening bij evenementen en calamiteiten.
Er zijn in de afgelopen jaren meer organisaties ontstaan die sociale hulp voor de langere termijn kunnen bieden. Het Rode Kruis stoot deze activiteiten af, al had dat wel veel voeten in de aarde. Om de afbouw in goede banen te leiden, heeft iedere afdeling de beschikking over een begeleider (transitiecoördinator) gehad.
Vanuit het Rode Kruis is via een speciale transitiekrant geprobeerd om begrip te kweken voor de besluitvorming. Daarnaast werkt ook de transitiecoördinator aan het op een goede manier beëindigen of overdragen van de activiteiten. “Het begrip is er wel”, wordt door veel vrijwilligers gezegd, “maar het verdriet blijft…” Al jarenlang zijn vrijwilligers verbonden aan Het Rode Kruis, ze hebben hart voor het Rode Kruis. Daar zit het verdriet. Veel vrijwilligers vinden het jammer dat het Rode Kruis afscheid neemt van deze activiteiten.
Zelfredzaamheid is na de Tweede Wereldoorlog begonnen als “Welfare”, overgenomen van het Britse leger. Dat was bedoeld om patiënten, die langer hulp nodig hadden weer in contact te brengen met de samenleving. De begeleiding werd helemaal door vrijwilligers gedaan. In 1988 werd de Welfare gestopt. Het verandert dan in Welzijnszaken met drie onderdelen: Telefooncirkels, thuishulp en… welfare.
In 1990 is sociaal huisbezoek een onderdeel van de hulp. Hoofddoelstelling is het bieden van een luisterend oor en persoonlijk contact. De hulpvrager moet ook gestimuleerd worden om andere contacten aan te gaan en eigen activiteiten buitenshuis te ontwikkelen. De vrijwilliger zorgt er wel voor dat de hulpvrager niet van hem of haar afhankelijk wordt. Zichzelf kunnen redden, dus: ZELFredzaamheid.