Heroïsche omstandigheden bij fietsevenement “Klinker Classic”

De heren van de Nijkerkse fietsgroep De Burcht Cycling organiseerden zaterdag voor de vierde keer de Klinker Classic.

Een evenement voor de echte bikkels onder de wielrenners, zeker bij deze editie. Ondanks het slechte weer kwamen er zo’n dertig enthousiaste wielrenners op het evenement af.

De Klinker Classic heeft veel weg van een toertocht, maar toch zijn er enkele verschillen.

Ten eerste is de route niet aangegeven langs de weg,. De route is enkel met GPS navigatie op de fietscomputer te volgen. Ten tweede wordt er niet individueel, maar tegelijkertijd gestart. Dit betekent niet dat, het een pelotontocht is. De snelste wielrenners gaan er namelijk al snel vandoor, waardoor het deelnemersveld uiteindelijk in groepjes over de finish komt.

Ten derde hebben de organisatoren verschillende prijzen voor de deelnemers. Degene die als eerste binnenkomt krijgt een gele trui. De persoon die als laatste de fiets parkeert bij de kantine op sportpark De Burcht krijgt een rode trui. Er is zelfs een witte jongerentrui voor de jongste deelnemer die de uitdaging voltooid.

En een uitdaging, dat is het zeker. Meer dan de helft van de route bestaat uit klinkerweggetjes in de regio. Dat ook het weer een uitdaging kan vormen werd deze editie erg duidelijk. De onophoudelijke zachte motregen doorweekte de kleren van veel deelnemers totaal. De klinkers en de onverharde wegen lagen er soms glad bij. Uiteindelijk zijn er gelukkig geen mensen gevallen en heeft slechts één ongelukkige deelnemer lek gereden.

Na afloop was er onder het genot van een Belgisch biertje tijd om gezellig na te praten. De Klinkerbokaal werd uitgereikt aan Nijkerkenaar Arno Snapper van Wielervereniging Eemland uit Amersfoort. Hij ging uit een gemengde groep met zowel wedstrijd- als toerrijders als eerste over de streep.

De volgend editie van de Klinkerclassic is medio maart 2020. Het evenement is gratis en iedereen met een racefiets die van gezelligheid houdt is van harte welkom.

bijdragen van Roy Sprunken (tekst) en Harry van 't Veld (foto's, zie ook de fotoserie)