Hoevelaken laat Lunteren langszij komen
Na drie puzzelwedstrijden, om te zoeken naar een juiste formatie, stond dinsdag 20 augustus voor Sc Hoevelaken het eerste “Pflichtspiel” op het programma: de bekerwedstrijd tegen Lunteren. Hoevelaken liet tegen deze hernieuwde tweedeklasser een goede indruk achter, maar moest in de derde minuut van de blessuretijd toch toezien, dat de winst uit handen werd gegeven.
In een slotfase vol druk liet Hoevelaken de voor rust opgebouwde 1-0 voorsprong glippen en bleef de eerste volle winst in het bekertoernooi achterwege. “Het was van onze kant een goede wedstrijd, maar we hadden de winst over de streep moeten trekken”, analyseerde Jan van den Heuvel na afloop. De veredelde oefenwedstrijd gaf echter hoop voor de toekomst. Langzaam maar zeker begint de hoofdmacht van Hoevelaken gestalte te krijgen, waarin de jeugd een kans krijgt en een niet onbelangrijke rol lijkt te gaan spelen.
De wedstrijd tegen Lunteren begon rommelig. Het was zoeken naar de juiste posities op het veld, maar toen voor iedereen, en vooral de middenvelders, duidelijk was wie verantwoordelijk was voor welke man, ontspon zich een leuke wedstrijd. Hoevelaken liet Lunteren komen, om op eigen helft druk op man en bal uit te oefenen. Hierdoor kon Hoevelaken in de counter gevaarlijk worden, wat na precies een kwartier al een hoogtepunt opleverde. Barry de Winter, sterk op dreef, was in het duel aanzienlijk scherper dan zijn tegenstander. Hij onderschepte de bal en schoot van afstand op doel. De ver voor zijn doel staande doelman was kansloos, maar de bal kwam via de binnenkant van de paal het veld weer in.
Na precies een half uur spelen was het dan toch raak. Michel van de Bunt mocht vanaf de rechterkant een hoekschop nemen, draaide de bal hoog voor het doel, waar de nieuwe aanvoerder van Hoevelaken, Peter van der Weerd, klaar stond om onhoudbaar in te koppen. De 1-0 stand werd ook de ruststand, waarbij de spelers met een goed gevoel wat betreft het getoonde veldspel de kleedkamers konden opzoeken.
In de rust bracht Jan van den Heuvel direct al zijn wissels in. Tim Overmars, Dennis de Haas en Simon de Boer werden de vervangers voor Lex Middelaar, Barry de Winter en Ewout van de Brug. De wijzigingen brachten geen verschil in de wedstrijdinstelling, want ook nu werd er gestreden voor iedere meter grond. Daarnaast probeerde Hoevelaken, onder leiding van de docenten Jan van den Heuvel en Eric Vos, die de wedstrijden rustig benaderen en coachen op analyse, ook te voetballen. Dat lukte vrij aardig, al was het initiatief bij de gasten uit Lunteren. Zij schoten vaak op doel, echter zonder de juiste richting. Kwam de bal wel tussen de palen, dan bleek Mick Bos weer een betrouwbare sluitpost.
Hoewel Lunteren werkte aan een gelijkmaker, waren de betere kansen voor Hoevelaken. Na een verre inworp van Ruud Kassenaar kwam Joeri van den Hoeven in de 72e minuut goed voor de doelman, maar de bal raakte slechts de lat. Vijf minuten later kwam Tim Overmars goed in balbezit. Hij bewaarde vooral het overzicht, legde de bal op het juiste moment panklaar voor Ruud Kassenaar, maar de topscorer van vorig seizoen kreeg de bal slechts tegen de vanghekken. “Dit was het moment dat we de wedstrijd hadden moeten beslissen”, bedoelde Jan van den Heuvel met het over de streep trekken van de winst. Een oude voetbalwet ging hiermee weer op, want waar Hoevelaken niet scoorde, deed Lunteren dat in de extra tijd wel. Op de rand van het strafschopgebied belandde de bal in een mêlee van spelers, waar een Lunterense voet de bal achter de kansloze Mick Bos jaagde. Of joeg; het mag allebei, al telt de treffer in beide gevallen slechts één keer, waardoor de wedstrijd in een gelijkspel eindigde.
Bijdrage van Robert Kreuning
