HOEVELAKEN - In de beste en meest aantrekkelijke wedstrijd van het seizoen heeft sc Hoevelaken het koploper VIOS uit Vaassen zaterdag 12 november knap lastig gemaakt. Hoofdtrainer Jan van den Heuvel prees zijn team voor de knappe teamprestatie, die Hoevelaken binnen de witte lijnen had geleverd. Het duel, waarin Hoevelaken en VIOS allebei vol voor de winst gingen, leverde geen winnaar op en dus ook geen verliezer.
HOEVELAKEN - In de beste en meest aantrekkelijke wedstrijd van het seizoen heeft sc Hoevelaken het koploper VIOS uit Vaassen zaterdag 12 november knap lastig gemaakt. Hoofdtrainer Jan van den Heuvel prees zijn team voor de knappe teamprestatie, die Hoevelaken binnen de witte lijnen had geleverd. Het duel, waarin Hoevelaken en VIOS allebei vol voor de winst gingen, leverde geen winnaar op en dus ook geen verliezer.
Of het moet zijn, dat Hoevelaken ondanks de goede wedstrijd weer een plaats is gezakt op de ranglijst. Die situatie kan echter worden rechtgezet wanneer over twee weken het restant van de wedstrijd tegen Otterlo wordt gewonnen. Van den Heuvel zag in ieder geval veel aanknopingspunten en hoopt op een goede voortzetting in Voorthuizen, volgende week tegen zijn oude werkgever VVOP. “De mensen binnen de lijnen speelden als een team, door verantwoordelijkheden van elkaar over te nemen en niet op elkaar af te schuiven”, analyseerde hij na afloop. “Ik had de indruk, dat er tot nu toe te veel als eilandjes werd opgetreden, waarbij mensen zich niet verantwoordelijk voelden voor een tegenstander die een ander liet lopen. Dat heb ik vandaag niet gezien. Er werd als een eenheid geopereerd”.
De allergrootste kans in de wedstrijd viel al na zes minuten te noteren. Vincent van Vliet, die met de ruit naar achter in een voor hem vreemde rol speelde maar toch zijn mannetje stond, stuurde Jan Weyn weg op rechts, die de bal panklaar over de grond in de voeten van Erik van de Lagemaat speelde. Langs de lijn gingen de Hoevelakense armen al de lucht in, maar de spits van dienst wist de bal over het vrijwel lege doel te krijgen.
Na een periode van hard werken aan beide kanten en wat mogelijkheden over en weer kreeg Michel van de Bunt na een half uur spelen de tweede grote mogelijkheid om Hoevelaken op voorsprong te schieten. In plaats van de bal voor zijn gevreesde linkervoet te leggen haalde hij uit met rechts. De bal werd een eenvoudige prooi voor de doelman.
Hoevelaken kwam voor de tweede doorgang ongewijzigd uit de kleedkamer en speelde direct weer vol op de aanval. De aanvalsdrift leverde al na vier minuten een treffer op van Ruud Kassenaar, die na een eerdere poging van Jan Weyn de bal in de touwen schoof. De euforie was groot en werd nog groter toen de Hoevelakense doelman Mick Bos twee minuten later op miraculeuze wijze een bal van de voet van een tegenstander plukte. Het bleek voor Hoevelaken slechts uitstel van executie, want hoewel de geestdrift en de werklust deed vermoeden, dat Hoevelaken de voorsprong niet meer uit handen zou geven, gebeurde dat na een kwartier toch. Erik Koldenhof slalomde relatief eenvoudig door de Hoevelakense defensie, omspeelde Mick Bos en schoot de gelijkmaker op het bord.
Direct na de gelijkmaker kwam Michel van de Bunt oog in oog met de sluitpost te staan, maar hij kreeg de bal onvoldoende onder controle om te scoren. Hoevelaken bleef niet kansloos, want ook Jan Weyn en opnieuw Erik van de Lagemaat kregen open kansen om de thuisploeg op voorsprong te schieten. Helaas bleef een treffer uit en dat maakte de wedstrijd extra spannend, omdat beide ploegen tot het eindsignaal voor de winst voetbalden. Met een gelijk spel als uiteindelijk resultaat. Hoevelaken blijft daarmee op eigen veld ongeslagen, maar met vier gelijke spelen uit vijf wedstrijden schiet dat vooralsnog niet hard op. “Voor de stand op de ranglijst zou een overwinning goed uitkomen”, zei Van den Heuvel dan ook. “Desnoods gestolen. In dat opzicht had er vandaag meer ingezeten, al ben ik heel tevreden over de prestatie als team”.
Verslaggever en foto's: Robert Kreuning