
BARNEVELD - Na een aantal negatieve resultaten in de onderlinge confrontaties tegen Zwart-Wit ’63 won Hoevelaken vorige week eindelijk weer een keer van de ploeg uit Harderwijk.
Binnen sc Hoevelaken was men daar kennelijk zo van onder de indruk, dat het resultaat een week lang op het scorebord bleef staan. Bij het vertrek richting Barneveld had een blik op dit bord de ploeg kunnen inspireren tot een volgende overwinning, maar negen doelpunten later stond de Hoevelakense hoofdmacht met lege handen bij het aanzienlijk lager geklasseerde Barneveld: 5-4. De gastheren vierden dit resultaat als een kampioenschap, voor Hoevelaken is het een stap achterwaarts, na de stap vooruit van vorige week.
Hoevelaken begon slap aan de wedstrijd. Al binnen een minuut keken de gasten tegen een 1-0 achterstand aan, nadat doelman Sjoerd Kloppenburg in de fout ging bij het uittrappen van de bal. Op het kunstgrasveld, waarop geen polletje viel te ontdekken, had de Hoevelakense goalie alle tijd om, na een terugspeelbal, de bal in voorwaartse richting te verplaatsen. Dat deed hij ook wel, maar dat ging dermate schlemielig, alsof hij verkrampt aan de wedstrijd begon, dat de bal bij een dichtbij zijnde Barnevelder in de voeten kwam, die de knikker over Sjoerd Kloppenburg in het doel schoot. Hoevelaken liep direct achter de feiten aan en deed dat, zeker in de eerste helft, een groot deel van de wedstrijd. Barneveld kreeg van Hoevelaken alle gelegenheid om te voetballen, lekker te combineren en alle vrije mensen te vinden. Hoofdtrainer Harry Oussoren had in het eerste kwartier dan ook al zijn levenslucht nodig, om de Hoevelakense manschappen op scherp te krijgen en hen aan te sporen feller in de duels te zijn (lees: de duels aan te gaan).
Het optreden van de Hoevelakense trainer sorteerde effect, want na een kwartier spelen kwam Hoevelaken op gelijke hoogte, toen Rudy Baalman zichzelf nestelde in de top tien van personen, die uitstekend anticiperen op een bal met effect. In een duel schoot de bal recht omhoog, maar die had zoveel effect, dat die na het contact met de grond ruim een meter naar rechts stuiterde. De Hoevelakense spits had dit blijkbaar al zien aankomen en deed op voorhand een ferme stap opzij. De bal belandde precies voor de voeten van de schutter, die Hoevelaken koelbloedig op gelijke hoogte schoot.
Gelukkig voor Hoevelaken en gelukkig voor de Hoevelakense sluitpost kon de wedstrijd weer opnieuw beginnen. Barneveld bleef echter veel ruimte krijgen van Hoevelaken, waardoor het na een goed opgezette aanval van achteruit op 2-1 kwam. Via Patrick Kloppenburg kwam Hoevelaken weer op 2-2, ook een doelpunt met een verhaal. Simon de Boer gaf de bal hard diagonaal van achteruit op de linkerflank, waar de broer van de doelman de bal met zijn hoofd meenam en vervolgens profiteerde van het feit, dat de Barneveldse doelman en een van zijn verdedigers elkaar omver liepen. Voor Patrick Kloppenburg was het een eenvoudig kunstje, om Hoevelaken opnieuw op gelijke hoogte te brengen.
Wie had gedacht dat Hoevelaken nu toch eindelijk het heft in handen zou nemen kwam bedrogen uit. Tien minuten na de gelijkmaker speelde Barneveld zich via goed combinatievoetbal eenvoudig onder de lichte Hoevelakense druk vandaan, gevolgd door een mooie pass op links. Met een verraderlijk schot werd doelman Sjoerd Kloppenburg in de korte hoek verrast en stond Barneveld opnieuw op voorsprong. Dat leek van korte duur, want nog in dezelfde minuut kwam Ruud Kassenaar oog in oog te staan met de doelman van Barneveld, maar bij zijn inzet kwam de bal niet verder dan tegen het lichaam van de goalie. Geen 3-3, maar twee minuten later wel de 4-2, toen een Barneveldse voorwaartse vanaf de linkerflank werd aangespeeld, de bal in alle vrijheid op de borst kon controleren en vanaf de rand van het strafschopgebied de kruising wist te vinden.
Voor de tweede doorgang kwam Hoevelaken met Robin Elverding in het veld voor Ruud Kassenaar. Hoevelaken begon de tweede helft aanzienlijk feller dan de eerste, zette meer druk op de tegenstander, combineerde zelf ook een stuk beter en trof een tegenstander, die commentaar leveren op zichzelf en de scheidsrechter meer tot kunst verheven had, dan het combinatiespel van voor de rust. Een beter Hoevelaken en een tegenstander die tegen zichzelf begon te vechten leverden na een kwartier een directe vrije trap op, op de rand van het strafschopgebied. Voor dergelijke klusjes komt altijd vrije verdediger Simon de Boer naar voren en hij maakte die reis niet voor niets. Met een gave trap en met behulp van de onderkant van de lat bracht hij Hoevelaken opnieuw in de wedstrijd. En niet alleen met die rake trap op doel, met enige regelmaat wist hij met zijn splijtende passes ook linker vleugelaanvaller Patrick Kloppenburg te bereiken. Die wist met zijn snelheid voor het nodige gevaar te zorgen en ook voor de nodige gevaarlijke voorzetten. Uit één van die voorzetten tekende Rudy Baalman al na vijf minuten na de aansluitingstreffer voor de gelijkmaker.
Met nog een half uur op de klok (inclusief de extra tijd) was de wedstrijd weer in evenwicht en spoorde aanvoerder Pascal de Jong zijn teamkameraden aan, om door te zetten. Hij zag Barneveld wankelen, maar op de één of andere manier leken de krachten toch wat weggevloeid bij beide teams, hoewel het gevaarlijk bleef voor beide doelen.
Met Jeffrey Huisman voor Simon de Boer en Roan van de Pol voor Joeri van den Hoeven probeerde Harry Oussoren nog wat aanvallend vermogen in de ploeg te brengen. Debutant Roan van de Pol, normaal spelend in Hoevelaken B1, wist in zijn tien minuten durende optreden toch driemaal de achterlijn te bereiken, maar kon vervolgens geen speler met hetzelfde shirt bereiken.
Kort voor tijd kreeg Hoevelaken toch het deksel op de neus. Na een voorzet van de rechterflank kon één van de Barneveldse voorwaartsen de bal vrij inkoppen en was het pleit voor Hoevelaken beslecht: 5-4.
bijdrage van Robert Kreuning