Duur rijmt op zuur. En andersom. Veel andere woorden zijn er niet te bedenken voor de nederlaag, die sc Hoevelaken afgelopen zaterdag leed. Op eigen veld trapte de Hoevelakense hoofdmacht in de val, die Zwart-Wit ’63 heet.
Grootscheeps spelbederf
De gasten uit Harderwijk haalden alles uit de kast, om in ieder geval niet als verliezer huiswaarts te keren. De epileptici waren niet te tellen en ook het tijdrekken werd niet geschuwd. ‘Gelukkig’ voor Hoevelaken had de scheidsrechter van dienst de Harderwijkse trucjes door. Hij liet maar liefst tien minuten doorspelen. Echter, het was niet Hoevelaken, dat van de extra tijd kon profiteren. Het waren de spelbedervers zelf, die in de zesde minuut van de extra tijd de volle zege naar zich toetrokken. Alsof het kampioenschap was binnengehaald stapte de luizige ploeg van het veld. Hoevelaken bleef met een behoorlijke kater achter.
Doelpalen in de weg
De start van de wedstrijd was van Hoevelakense kant niet sterk. Al snel in de wedstrijd werd er lankmoedig verdedigd en konden de gasten uit Harderwijk de openingstreffer forceren. Hoevelaken zat echter niet bij de pakken neer en trok optimistisch ten aanval. Dit leidde tot kansen en mogelijkheden, maar in het eerste kwartier werden die niet benut. Het voormalige houtwerk was één van de redenen, waarom de bal niet in het doel wilde.
Na een kwart wedstrijd werd de Hoevelakense dadendrang toch beloond. Vanuit een ietwat wild ogende trap van Tom Buitink vanuit het achterveld belandde de bal tussen de verdedigingslinie en de doelman van Zwart-Wit. Spits Ruud Kassenaar had al rekening gehouden met het harde veld. Hij liep door op de doelman, van wie hij het duel om de hoog opspringende bal met het hoofd wist te winnen. De topscorer van Hoevelaken trok daarmee de zaken weer recht en kon wat Hoevelaken betreft de wedstrijd opnieuw beginnen. Het laatste kwartier van de eerste helft werd daardoor onderhoudend. De beste scoringskans was voor Joost van den Heuvel. Zijn ingeschoten bal ketste echter via de lat terug het veld in, waardoor Zwart-Wit voor de tweede keer door het doelframe werd gered.
Venijn weer in de staart
Driemaal is scheepsrecht, maar ook in de tweede helft lukte het de Hoevelakense voorwaartsen niet, om de bal tussen de palen te krijgen. Rechter verdediger Jeffrey Duijst was nog het dichts bij een treffer. Dichtbij, want na een indrukwekkende opmars langs de zijlijn, poeierde ook hij de deuken in de paal.
Wat er verder gebeurde had niet zo veel meer met voetbal te maken. Met Jeffrey Huisman voor Joeri van den Hoeven probeerde hoofdtrainer Harry Oussoren nog wel wat aanvallende impulsen aan de ploeg toe te voegen, maar Zwart-Wit liet zich daardoor niet ontregelen. Sterker nog, met een tijdrekkende doelman en blessures simulerende veldspelers probeerden de gasten zelf het spel te ontregelen. Gezien het venijn in de staart, de genoemde treffer in de 96e minuut, hadden ze daarmee nog succes ook. Hoevelaken mag nu de wonden likken en gaan analyseren, hoe de ploeg in een zo kort mogelijke tijd de onderste regionen van de Derde Klasse B kan verlaten.
bijdrage van Robert Kreuning