Hoevelaken vergeet te winnen

ALMERE - Voor het eerste in de historie speelde de hoofdmacht van sc Hoevelaken een competitiewedstrijd op de voormalige zeebodem van de stad Almere.

In de wijk Waterwijk moest Hoevelaken het opnemen tegen de gelijknamige voetbalvereniging, maar met veel plezier zal daarop niet worden teruggekeken. Hoewel Hoevelaken bij vlagen flitsend voetbal speelde en er minimaal een uur het gevoel bestond, dat de drie punten mee naar Gelderland zouden gaan, werden de punten in de voormalige Zuiderzee geworpen.

Hoevelaken had een kwartiertje nodig, om aan de nieuwe tegenstander te wennen. Waterwijk probeerde met opbouwend voetbal de aanval te zoeken, maar op het moment dat de gasten wat korter en feller op de man gingen spelen, draaide het wedstrijdbeeld en werd via de flanken in hoog tempo het strafschopgebied van de gastheren gezocht. Een doelpunt hing in die fase in de lucht er dat kwam er ook.

Ewoud van de Brug tekende voor de openingstreffer, alleen verdween zijn bal achter de verkeerde doelman. In de 18e minuut stoof Waterwijk via de linkerkant op over de flanken en werd de aanval afgerond met een voorzet op de spaarzame aanvaller die mee was opgekomen. Ewoud van de Brug probeerde de bal weg te werken, maar veranderde die dermate van richting, dat de bal achter de kansloze Sjoerd Kloppenburg verdween.

Hoevelaken had even de tijd nodig om de recupereren en ging vervolgens bijna een half uur lang in hoog tempo om zoek naar de gelijkmaker. Via Edwin Duijst (en zijn broer Jeffrey) op rechts en Patrick Kloppenburg op links kwam Hoevelaken voortdurend via de flanken richting het doel. Tot de treffer die in de lucht hing kwam het niet, al leek dat na iedere aanval slechts een kwestie van tijd.

Pas in de zevende minuut van de tweede helft kreeg Hoevelaken waar het recht op had: de gelijkmaker. Na een voorzet van Edwin Duijst en een duwtje in de rug van Ruud Kassenaar, die de bal kansloos achter zich kreeg aangespeeld, verdween de bal voor ieders verrassing op de penaltystip. Ruud Kassenaar, topscorer van de huidige hoofdmacht, verzilverde deze buitenkans onberispelijk:1-1.

Voor Hoevelaken was er na deze opsteker slechts één remedie: doorgaan op de ingeslagen weg. Nog steeds full speed werd via de flanken het doel van Waterwijk bestookt, maar Hoevelaken miste in die fase een type André ‘Koko’ Hoekstra, een koning van de kluts, die tussen vier, vijf man in een bal binnen frommelt. Ook via het hoofd van Joost van den Heuvel kreeg Hoevelaken twee goede mogelijkheden, maar ook zijn inzetten misten doel.

In de, opnieuw, 18e minuut van de tweede helft kreeg Hoevelaken in een counter het deksel op de neus. Vanuit het niets schoot een Waterwijker vanaf de rechterflank van een meter of dertig de bal snoeihard bij de eerste paal binnen. Weliswaar een schitterend doelpunt, maar Hoevelaken kon weer opnieuw beginnen en deed dat ook. Hoevelaken bleef van Waterwijk veel ruimte krijgen op de flanken, waarvan goed gebruik werd gemaakt.

Helaas werd de eindfase steeds onvoldoende bereikt, waardoor de kansen slechts mogelijkheden bleven. Reden voor paniek was er echter niet, want ook de tweede gelijkmaker hing ergens in de mistige lucht boven het Rie Mastenbroek sportpark. Totdat spits en topscorer Ruud Kassenaar in de 27e minuut naar de kant werd gehaald. Met het inbrengen van Joeri van den Hoeven moest Hoevelaken eerst even omschakelen. Om toch iets af te dwingen wisselde Harry Oussoren vijf minuten later toch aanvallend door verdediger Simon de Boer te vervangen voor middenvelder Jeffrey Huisman. Huisman viel niet slecht in, maar door de wissels was het flitsende aanvalsspel van Hoevelaken een stuk meer beperkt. Weliswaar bleef de gelijkmaker het hoofddoel, maar toen Hoevelaken in de vierde minuut van de extra tijd ook nog een strafschop te slikken kreeg, bleven de punten in Almere.

bijdrage van Robert Kreuning