Jeroen Peters ziet het team groeien

NIJKERKERVEEN - Eindelijk eens tijd voor een kratje pils. Speciaal meegenomen door Jos Bouw, mede vanwege de overwinning op DFS. Trainer Jeroen Peters laafde zich aan het gerstenat en deed er extra lang over voordat hij de pers te woord kon staan om de zege te analyseren. ‘Even complimentjes gegeven’, verontschuldigde hij zich, en ondertussen vierde hij de overwinning met een grote smile op zijn gezicht.

NIJKERKERVEEN - Eindelijk eens tijd voor een kratje pils. Speciaal meegenomen door Jos Bouw, mede vanwege de overwinning op DFS. Trainer Jeroen Peters laafde zich aan het gerstenat en deed er extra lang over voordat hij de pers te woord kon staan om de zege te analyseren. ‘Even complimentjes gegeven’, verontschuldigde hij zich, en ondertussen vierde hij de overwinning met een grote smile op zijn gezicht.

Peters: Het was een nuttige overwinning. Het moest wel weer van ver weg komen, maar dat vind ik niet zo’n probleem. Ik moet ook leven met de realiteit wat ik zie op het veld. De eerste vijftien minuten hadden we afgesproken om de tegenstander zelf meer aan de bal te laten komen en vervolgens goed in de organisatie te gaan staan. Ik was immers nog altijd niet tevreden over de organisatie. Dat zie ik steeds meer verbeteren. Na een minuut of vijftien hadden we een aantal schoten over, maar die kwamen uit overnamesituaties. Ik heb ze echter gevraagd om eerst goed gegroepeerd te staan en van daaruit het spel overnemen. Dat voerden ze niet uit. Waarom? Ik weet het niet. Het was in elk geval geen onwil, denk ik. Hoe lang het nog gaat duren? We nemen er de tijd voor, denk ik dan maar. Het is niet anders. In de twintigste minuut kwam een speler van DFS uit de rug van Ferry en die schoot de bal op de paal. Dat was iets uit het niets. De 0-1 was een crossbal van DFS en toen stonden we niet goed. Laurens stond op lijn, maar op dat moment vond ik dat je meer moest uitzakken en rugdekking moest geven. De bal werd wel schitterend ingeschoten. Dan ga je verder en kwam gevoelsmatig de 1-1 uit de lucht vallen. De man die hem scoorde, Jan Struijk, was terecht Man of the Match. Hij speelde uitstekend. Ik ben de kleedkamer ingegaan en zei: 1-1. Dat is niet iets wat we willen. Ik wilde een winstpartij. Het is meedoen of afhaken. Als je de tweede helft bekijkt, kon je wel zien dat het spel meer voor ons was. We komen terecht voor en krijgen nog wat hachelijke situaties tegen. Nu is het de volgende stap met volwassen spel. Toen we voor kwamen, bleven we hard werken. I n bepaalde situaties hadden we het daarbij af moeten maken, met Jan en Michel. Ik zie de jongens alleen maar groeien. Een team is een collectief denken. Ieder mens mag een ego hebben, maar het moet ondergeschikt zijn aan het teambelang. Daarin zie ik nog wel eens wat dissonantie. Dat moet verbeteren en denk ik dat we nog stabieler worden. Het mag ook wel eens gezegd worden dat Jos Bouw heel effectief speelde vandaag. En Molen en Laurens. Jacco was ook niet slecht en Yasin. Wat ik niet fijn vind, is dat als je een wedstrijd als collectief speelt, bepaalde mensen hun werk verzaken en met name verdedigend verzuimen hun werk te doen en denken dat ze het achter ons wel allemaal zullen regelen. De invallende jongens hebben uitstekend werk geleverd. Er wordt me wel eens gevraagd: worden die jongens die op de bank zitten, het soms wel eens zat? Dan zeggen ze: nee trainer, op dit moment prima, omdat ik alles open en eerlijk vertel. Ik heb gezegd: scherp blijven; dan komen de kansen vanzelf wel en zie je ook een wedstrijd waarin je mensen moet brengen. Als je Ferdi van de Pol brengt: harstikke goed en Michel Kas ook. Er zijn mensen die zeggen: hij moet de bal binnenschieten. Ja, dat ziet hij zelf ook wel. Het gaat mij er meer om dat ik kijk naar het teambelang en van daaruit moeten we groeien. Dan kan ik dieper de materie in en de volgende stap maken. Maar ik heb een hekel aan spelers die het ego boven het teambelang stellen. Dat is er heel langzaam eruit aan het slijpen.

Het was de eerste wedstrijd zonder rode kaart. Heb je de jongens gevraagd wat slimmer te spelen?

Jeroen Peters: Tuurlijk. Ik heb de wedstrijdbespreking eenvoudig gehouden, omdat alle punten die ik al eens heb genoemd een herhalingsfactor zijn van wat we willen. Ik geef wel de basistaken aan. Ik heb aangegeven: de ploeg moet volwassener worden. Iedereen knikte, maar vervolgens wees ik mensen aan en vroeg ze wat ik ermee bedoelde en toen hadden ze geen antwoord. Niet bang wezen voor een verkeerd antwoord, zeg ik dan. Ik heb liever dat je wat zegt. Geen rode kaarten en domme gele kaarten, vertraag het spel op een juiste manier. Zo was Bart van Tiggelen net nog helemaal door het dolle heen vanwege de gele kaart, maar ik kalmeerde hem en zei: Bart, we hebben gewonnen man en wellicht heb je volgende week vier gele kaarten en ben je geschorst, maar dit kun je in je zak steken.

Interview en foto's Kees van den Heuvel