
HOEVELAKEN - “Een zure nederlaag”. Met deze woorden legde hoofdtrainer Jan van den Heuvel de weg af van het veld naar de kleedkamers na afloop van de wedstrijd Hoevelaken – Desto. Met deze zin vatte hij de wedstrijd perfect samen, want tegen de nummer voorlaatst op de ranglijst had er zeker meer ingezeten dan de 0-1 nederlaag. “We waren gewoon niet goed genoeg”, vulde elftalleider Eric Vos de hoofdtrainer aan en ook daarin had hij gelijk. Want wanneer je geen kansen afdwingt, dan kun je niet scoren en wanneer je die kansen wel krijgt, is het handig om die om te zetten in een treffer.
HOEVELAKEN - “Een zure nederlaag”. Met deze woorden legde hoofdtrainer Jan van den Heuvel de weg af van het veld naar de kleedkamers na afloop van de wedstrijd Hoevelaken – Desto. Met deze zin vatte hij de wedstrijd perfect samen, want tegen de nummer voorlaatst op de ranglijst had er zeker meer ingezeten dan de 0-1 nederlaag. “We waren gewoon niet goed genoeg”, vulde elftalleider Eric Vos de hoofdtrainer aan en ook daarin had hij gelijk. Want wanneer je geen kansen afdwingt, dan kun je niet scoren en wanneer je die kansen wel krijgt, is het handig om die om te zetten in een treffer.
De wedstrijd Hoevelaken – Desto was het slechtste duel, dat de Hoevelakense supporters van twee teams dit seizoen kregen voorgeschoteld. Hoevelaken en Desto wisten beiden geen enkele lijn in het spel te brengen, waardoor het vooral hopen was op het ene moment, dat de bal een keer goed zou vallen. Voor Hoevelaken gebeurde dat in de tweede helft één keer, maar topscorer Ruud Kassenaar liet na om de bal in het doel te poffen. Andere kansen om na de vlotte 1-0 achterstand terug te komen waren er voor Hoevelaken voor rust voor Jan Weyn, maar hij had het nodige misfortuin bij zijn handelingen in het strafschopgebied.
Hoevelaken wilde tegen Desto de lijn van de tweede helft van vorige week tegen Argon doorzetten, maar begon met een tegenvaller aan de wedstrijd. Tijdens de warming-up liep centrumverdediger Peter van den Berg een liesblessure op, waardoor Jan van den Heuvel voor de eerste keer genoodzaakt was een omzetting te doen. De beoogde middenvelder Jesper Breuers startte daarom achterin, waardoor Vincent van Vliet, die na zes weken blessureleed op de bank zou beginnen, direct weer een basisplaats kreeg. Daarbij bleef het echter niet. Na bijna een half uur spelen kreeg ook de andere centrale verdediger, aanvoerder Raymond Buis, problemen met zijn lies en moest hij worden vervangen door Tim van Soeren, die al driekwart wedstrijd in Hoevelaken 2 ‘onder de wielen’ had. Middenvelder Peter van der Weerd zakte daardoor ook een linie. Juist vanaf dat moment leek Hoevelaken meer rust in het spel te krijgen, maar de inmiddels opgelopen achterstand werd daarmee niet goed gemaakt. En ook na de spelhervatting lukte dat niet. Hoewel het strafschopgebied van Desto vaak overbevolkt was, viel de bal niet voor de juiste voet of op het juiste hoofd. Alleen Ruud Kassenaar liet opzichtig na Hoevelaken op gelijke hoogte te brengen, wat zeker verdiend zou zijn geweest gezien de geïnvesteerde arbeid van de rood-witten, maar tegen de nummer voorlaatst bleef Hoevelaken uiteindelijk met lege handen achter. Met dit resultaat is weinig meer over van de mooie vijfde plaats op de ranglijst na de euforische overwinning op Woudenberg. Na twee nederlagen op rij staat Hoevelaken inmiddels op plek tien. Komende zaterdag, in de uitwedstrijd tegen het eveneens laaggeplaatste AH ’78, is winst absoluut noodzakelijk om niet nog verder weg te zakken. De keerzijde van de medaille is echter, dat de uitslagen van dit weekend voor Hoevelaken niet ongunstig waren. In de competitie, waar iedereen van elkaar lijkt te kunnen winnen, staat de middenmoot zo dicht bijeen, dat een overwinning zo maar weer een stijging met stip kan opleveren. Voor Hoevelaken is het te hopen, dat dit in het aankomende duel in Huizen het geval zal zijn.