Sandra Wassink goed voor zilver met gouden randje
DIDAM - Tijdens het Nederlands kampioenschap halve triatlon kwam ze uiteindelijk 1 seconde te kort voor goud.
Wassink doet na de wedstrijd zelf verslag: “In deze wedstrijd eindigde ik vorig jaar verrassend als tweede. De verwachting dit jaar waren dubbel. Aan de ene kant had ik een hele slechte winter met een slepende loopblessure en aan de andere kant ging het de afgelopen weken weer heel goed. Dit gaf mij dan ook veel vertrouwen voor het kampioenschap, zonder mijzelf druk op te leggen omdat er een sterk deelnemersveld bij de dames was.
Met Mathijm Wassink had ik afgesproken om achter hem aan te zwemmen bij de start, omdat hij altijd goed wegkomt uit de drukte. Na de start hield ik dit 25 meter vol, toen was hij gevlogen. In de tweede zwemronde kwam ik goed op gang en kon ik weer aansluiting maken bij de dame, die een stuk voor lag. Mathijm kwam als achtste uit het water en ik als tweede dame.
Met mijn snelle wissel zat ik als eerste op de fiets. De zon kwam door en was het hard rijden. Ik kon Sione Jongstra in het vizier houden. In de derde ronde, van totaal 4 ronden van 20 kilometer kwam Hanneke de Boer mij heel hard voorbij rijden, ook zij had afstand genomen. En was ik ze kwijt. Ik weet niet hoe, maar ik de laatste ronde reed ik ineens weer bij ze.
Als derde kwam ik in de wisselzone, waar Mathijm zeven minuten eerder (dit hoorde ik natuurlijk later) als negende met zijn looponderdeel was begonnen. Door al weer een snelle wissel begon ik nagenoeg gelijk met De Boer aan het lopen, Jongstra had een voorsprong van 12 seconde. Dit is lang nagenoeg gelijk gebleven. In de vierde of vijfde ronde, ik weet het niet meer precies, liepen Jongstra en ik nog steeds 12 seconde achter elkaar maar werd de voorsprong op de Boer steeds groter.
Opeens zag ik Mathijm Wassink lopen, gezellig een rondje samen gelopen, met nog steeds die 12 seconden voorsprong. Uiteindelijk heeft Mathijm mij laten gaan, omdat de kramp bij hem weer eens toesloeg. Normaal is lopen zijn beste onderdeel, maar vandaag helaas kramp en zat er niet meer in. (Redactie: Mathijm eindigde door die kramp als 44e, terwijl een plaats bij de top 10 in zicht was.)
De laatste ronde ging ik in met een achterstand van zeven seconde op Jongstra. Zij ging versnellen en ik ook. Voor dat wat het waard was, want mijn benen wilden eigenlijk niet meer. Uiteindelijk tot de finishlijn er alles uitgehaald wat erin zat en kwam ik 1 seconde te kort voor goud.
Ik ben super trots en blij met mijn tweede plek. Zaterdag heb ik het maximale eruit gehaald wat erin zat. Ik dank dan ook onze sponsoren en trainer voor het mede mogelijk maken van deze geweldige wedstrijd!”
