Sc Hoevelaken deelt tweede mokerslag uit

Hoeveel invloed een arbitrale beslissing op een wedstrijd kan hebben wanneer een scheidsrechter afgaat op zijn eigen waarneming en niet die van zijn (verenigings)assistent bewees afgelopen zaterdag het duel tussen Hulshorst en Hoevelaken. Zowel in de 42e als in de 47e minuut werd Tim Overmars na een fantastische steekpass vanaf het middenveld oog in oog met de doelman van Hulshorst gezet, beide keren stak de Hulshorster vlaggenist van dienst resoluut zijn vaandel in de lucht en even zo vaak liet de Harderwijkse arbiter Maat het spel doorgaan. Vervolgens maakte Tim Overmars het karwei in de 42e minuut zelf af, in de 47e minuut legde hij de bal opzij naar Lex van Middelaar, die het speeltuig nog slechts behoefde binnen te schieten. Met deze twee cruciale momenten liep Hoevelaken uit van 1-1 naar 3-1 en was de wedstrijd gespeeld.

Voor sc Hoevelaken was de wedstrijd tegen Hulshorst van geschiedkundige waarde. Op de dag af vijftig jaar geleden, op 14 september 1963, begon voor de Hoevelakense voetballers het competitieve voetballeven. Het eerste duel vond destijds eveneens in en tegen Hulshorst plaats, dat toen met 6-0 won en dat seizoen kampioen werd. Exact vijftig jaar later verscheen er opnieuw een 6 op het scorebord, maar nu aan de Hoevelakense zijde. De 1 aan de scorebordkant van Hulshorst was niet voor de statistieken, maar de openingstreffer van het duel. Na een goede start aan de kant van Hoevelaken begon Hulshorst na een kwart duel beter in de wedstrijd te komen en werd het alsmaar gevaarlijker, toen het steeds harder begon te regenen. Dat leidde in de 26e minuut tot defensief geklungel in de verdediging van Hoevelaken en de openingstreffer van de voet van Krijn Eckhardt. Hulshorst kreeg zelfs kansen op 2-0, maar Sjoerd Kloppenburg had zijn dag en was attent op de spaarzame momenten, dat hij echt moest ingrijpen.

Normaal gesproken had de openingstreffer van de voet van Joeri van den Hoeven moeten komen. Al vroeg in de wedstrijd verscheen hij frank en vrij voor de doelman van Hulshorst, maar in het vijandelijke strafschopgebied bleek, dat het afronden van een kans een aparte tak van sport is. In plaats van 0-1 werd het later derhalve 1-0, een stand die twaalf minuten na de openingstreffer van Hulshorst gelijk werd getrokken door Dennis de Haas. De Hoevelakense middenvelder stond aan het eind van een fantastische aanval, waarbij Lex van Middelaar de achterlijn haalde, de bal voorgaf, die via de vuisten van de doelman voor de voeten van Dennis de Haas kwam. In plaats van direct uit te halen bewaarde hij terug de nodige rust om de bal panklaar te leggen en verwoestend uit te halen. Vervolgens werd de rust bereikt met een Hoevelakense voorsprong na het eerder gememoreerde doelpunt van Tim Overmars.

Na de snelle 3-1 direct na de rust was het in de 65e minuut tijd voor een dubbele wissel. Dion Metz werd naar de kant gehaald ten faveure van Simon de Boer, terwijl Michel van de Bunt de plaats mocht innemen van Lex van Middelaar. Die laatstgenoemde ingreep viel in de categorie ‘gouden wissels’, want binnen vijf minuten na zijn inbreng had Michel van de Bunt op twee identieke wijzen de score al opgevoerd naar 5-1. Kort daarna was het de beurt aan Jan Weyn, om zijn snelle rentree in de Hoevelakense hoofdmacht te vieren. Aan het eind van de afgelopen voetbaljaargang gaf hij aan lager te willen gaan voetballen, maar na de bloemen van zijn afscheidswedstrijden weer te hebben ingeleverd gaf Weyn te kennen, het toch nog een keer op het hoogste Hoevelakense niveau te willen proberen. Na twee opwarmerduels bij de ‘reserves’ van onze dorpsclub, waarin hij al zeven maal het net vond, mocht de spijtoptant tien minuten voor tijd invallen. In die tijd leverde hij twee puike voorzetten af, waarvan de eerste in een treffer werd opgezet door Tim Overmars (6-1) en de tweede bijna op maat was, maar waarbij de schoenen van zowel Tim Overmars als Michel van de Bunt net twee maten te klein waren om hun teen tegen de bal te plaatsen. Geen 1-7 derhalve, maar daarvan lag hoofdtrainer Jan van den Heuvel na afloop niet wakker. “We moeten het ook niet te gek maken in deze fase van de competitie”, zei hij, daarbij ook kijkend naar de 5-1 winst tegen SEH vorige week. Om te vervolgen met: “Wanneer je kijkt naar de laatste keer dat we in de derde klasse speelden, toen hebben we bij geen enkele wedstrijd rustig op de bank kunnen zitten. Alle duels verliepen toen erg moeizaam. Nu hebben we al twee ruime overwinningen behaald. Een jongen als Joeri van den Hoeven is er zomaar tussen komen rollen, maar hij is wel belangrijk met zijn aannames en directe korte passjes. Verder heeft iedereen het over Tim Overmars, die zo belangrijk is, maar vergeet vooral Barry de Winter niet. Die maakt veel meters en loopt de nodige gaten dicht”.

Hoevelaken ontvangt komende zaterdag ’t Harde, dat de eerste twee competitieduels verloor. In deze fase van de competitie zijn dat de lastigste tegenstanders, waartegen met het jeugdige elan zomaar onderschatting zou kunnen optreden. Komende week wordt derhalve een belangrijke trainingsweek voor de Hoevelakense hoofdmacht.

Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Dion Metz (65. Simon de Boer), Mark Buitink, Ewoud van de Brug, Pascal de Jong; Dennis de Haas (80. Jan Weyn), Peter van der Weerd, Barry de Winter, Joeri van den Hoeven; Tim Overmars, Lex van Middelaar (65. Michel van de Bunt).