Veensche Boys walst over Zwart-Wit heen

HARDERWIJK - Veensche Boys is weer terug in de race na een prachtige overwinning op Zwart-Wit. De wedstrijd met een hoge amusementswaarde leverde een 0-4 overwinning op, evenveel als twee jaar geleden. Met Jan Struijk als de machinist aan het roer denderde de ploeg uit Nijkerkerveen als een stoomlocomotief over de Harderwijkers heen.

HARDERWIJK - Veensche Boys is weer terug in de race na een prachtige overwinning op Zwart-Wit. De wedstrijd met een hoge amusementswaarde leverde een 0-4 overwinning op, evenveel als twee jaar geleden. Met Jan Struijk als de machinist aan het roer denderde de ploeg uit Nijkerkerveen als een stoomlocomotief over de Harderwijkers heen.

Dat het slechts 0-4 werd, is het enige verwijt dat de trainer zijn spelers kan maken. In alles deed de wedstrijd denken aan het duel van maart 2010. In dat duel stond het destijds na een kwartier al 0-3. Een deja vu, dus. Gelijk al vanaf de eerste minuut werd druk gezet en dat leverde zeer enerverende beelden op. Na precies vijftien seconden had Jan Struijk reeds de kans de score in het voordeel van Veensche Boys te beslissen. De bal stuiterde echter over het doel, maar daarbij werd wel de keeper Marc Tadixz geraakt en die klap zou hij gedurende de wedstrijd met zich meetorsen, want echt helemaal van een leien dakje ging het niet meer. De verdediging van Zwart-Wit kreeg het zwaar te verduren.

Binnen tien minuten had het al 0-6 kunnen staan middels drie schoten van een ontketende Jan Struijk, Friso Doornhof en Ferdi van de Pol. Het is werkelijk een raadsel waarom het maar niet lukte de vele kansen te benutten. Trainer Van ’t Westeinde telde er liefst twaalf. Pas na ruim een half uur werd het pleit beslecht. Ferdi van de Pol zag zijn inzet gestuit door de keeper, maar in de rebound was het uitblinker Jan Struijk die inschoot.

Het team leek totaal geen last te hebben van het feit dat de grote jongens, zoals Jos Bouw (knieblessure), ontbraken. Het licht leek helemaal uit te gaan voor Zwart-Wit toen Sini Ilic van het veld werd gestuurd met tweemaal geel en dus rood, omdat hij de scheidsrechter een bepaald huisdier had genoemd. Die situatie buitte de Veenders echter te weinig uit. Sterker, de Harderwijkers kwam weer in de wedstrijd en dat opende de deur naar doelman Joeri Epskamp die met veel geluk vaak de counters van Zwart-Wit wist te pareren. Dat Veensche Boys daarna haar pogingen om de frontale aanvallen in het niets zag eindigen, leek volgens trainer Van ’t Westeinde te worden gevolgd door een paniekaanval.

De angst dat een tegendoelpunt reëler werd, sloop in de groep en dat was het moment dat het ietsje minder ging. Pas nadat Sebastiaan Steur en Hans van der Haar in de tweede helft de gelederen kwamen versterken, ging het weer cum laude met Veensche Boys. Het ijs werd helemaal gebroken toen Ton Glastra zijn eigen doelman passeerde met een kopbal (eigen doelpunt). De mooiste goal had Ferdi van de Pol op zijn sloffen. Hij schoot van 20 meter op de goal en met een prachtige volley ging de stand naar 0-3. Na een overtreding op Sebastiaan Steur, een overtreding die niet eens werd bestraft met rood, mocht Hans van der Haar bij zijn rentree aanleggen voor de penalty, die hij a la Johan Neeskens verzilverde: snoeihard. Veensche Boys is terug en dat biedt perspectief.

Verslag en foto’s Kees van den Heuvel