Jan Tijmen Sietsma zat in het verzet.
Nog maar twintig was hij toen hij overleed: hij is de jongste van twaalf Nijkerkse verzetsmensen en militairen waarvan de namen zijn gegraveerd in het Verzetsmonument aan de Vrijheidslaan in Nijkerk.
‘Kantoorbediende van beroep. Gearresteerd op 7 mei 1943 samen met vijf anderen wegens het maken en verspreiden van illegale pamfletten. In het ‘Oranjehotel’ gezeten, van 31 mei 1943 tot 7 juli 1943. Daarna vervoerd naar Rheinbach, Düsseldorf-Derendorf, Rheinbach en Ziegenhain. Aldaar aan longtuberculose gestorven. 29 maart 1945.’ Deze gekalligrafeerde tekst is te vinden op de site van de Oorlogsgravenstichting. Jan Tijmen is in 1951 op verzoek van de familie overgebracht van Ziegenhain naar Nijkerk, waar hij opnieuw is begraven.
De vrijheid van vele burgers die hier tot een minderheid behoren, staat bij ons onder druk. In vredestijd.
Jan Tijmen Sietsma kwam op voor de vrijheid van alle burgers. Meerderheid en minderheden. In oorlogstijd.
Wat maakte hem tot een verzetsheld?
Wat maakte dat hij toen bereid was om zijn leven in de waagschaal te zetten?
Wat maakt dat de meerderheid nu er zelfs niet in slaagt de vrijheid van minderheden te waarborgen?
Veel moed lijkt daar nu, in vredestijd, niet voor nodig. Ik vraag me af wat Jan Tijmen Sietsma van onze houding zou vinden.
Het Oranjehotel was niet wat je zou denken. Het was een polizeigefängnis waar verzetsmensen werden verhoord en gemarteld. Ook de andere locaties waren geen vakantieoorden. In Ziegenhain was een krijgsgevangenenkamp.
Ik vraag me af wat Jan Tijmen Sietsma na zijn arrestatie heeft moeten doorstaan voordat hij, zo kort voor de bevrijding, aan longtuberculose bezweek.
De foto, waarop hij staat, strak gekamd, colbert met stropdas, met een bril waarachter zijn ogen je indringend en vastberaden aankijken, zal maandag zeker door mijn gedachten gaan: als medeburger die zijn leven en vrijheid opgaf voor onze vrijheid.
Als voorbeeld.
Bijdrage van Hans Dammingh
