INGEZONDEN BRIEF: Waarom in de politiek?

Afgelopen periode heeft menige Nijkerker mij gevraagd of ik het leuk vind om in de gemeenteraad te komen. Een terechte vraag, maar niet zomaar zonder meer te beantwoorden. “Leuk” is namelijk niet het juiste woord.

Geen van de (toekomstige) raadsleden gaat voor zijn plezier in de gemeenteraad. Ook ik niet. Nee, het is niet het ‘pluche’ dat wat mij drijft. De (toekomstige) raad, het (nieuwe) college willen een andere toekomst voor Nijkerk. En daar staan wij voor! En over de invulling, vanuit eigen ideeën en visie, gaat straks het debat. De discussie moet, als het goed is, het resultaat sterker maken. En daar gaat het om! ‘Visie’ is het scheppen van de wereld die je wilt in plaats van te leven in de toekomst die je anders krijgt. Met elkaar willen we voor een zo-goed-als-mogelijke toekomst voor Nijkerk, Nijkerkerveen en Hoevelaken!

De politiek heeft als functie antwoord te geven op de maatschappelijke vraagstukken. En de politici hebben tot taak de problemen in de samenleving te benoemen en deze aan te pakken. Vooral in de lastige tijden van economische crisis hebben de (plaatselijke) politici een nog zwaardere verantwoordelijkheid op de schouders. Zij zullen zoveel mogelijk zorg, angst en onzekerheid bij de mensen weg moeten nemen. En hierbij zijn heldere, creatieve en effectieve ideeën en oplossingen onmisbaar.

Waar gaat het de komende vier jaar om?

George Orwell sprak in het boek Animal Farm over de (on)gelijkheid van dieren. Zijn uitspraak is om te buigen tot: “Alle beleidsterreinen zijn belangrijk, maar sommige zijn belangrijker”. Welk beleidsterrein is bepalend voor het succes van de komende politiek?

Mijn motivatie om de politiek in te willen, heeft alles te maken met de veranderingen in het sociale domein. Juist nu is het belangrijk om met elkaar op gemeenteniveau te staan voor het zo-goed-als-mogelijk realiseren van de vier transities. Vier belangrijke veranderingen op gebied van werk, zorg en onderwijs. De hogere overheid legt taken neer bij de lagere overheden. En dat met minder geld.

In mijn werk, maar ook bij de werkbezoeken afgelopen tijd, hoor ik dat mensen zich zorgen maken:

• Passend Onderwijs: krijgt mijn kind nog wel de nodige ondersteuning als het moeite heeft met leren en/of ontwikkelen?

• Transitie Jeugdzorg: Krijgt mijn gezin, krijgt mijn kind straks nog wel de nodige zorg als wij problemen hebben?

• De nieuwe WMO:

o Kan mijn vader, moeder, opa of oma nog wel naar de dagbesteding?

o Krijg ik met mijn handicap nog wel de nodige ondersteuning?

• Participatiewet: Behoud ik wel mijn (aangepast) werk? Krijg ik nog wel begeleiding bij het zoeken en behouden van werk?

Wat mij betreft, hangt het succes van het komende college en van de komende gemeenteraad af van hoe zij omgaan met dit nieuwe paradigma van ondersteuning. Zijn de plaatselijke politici in staat hier antwoorden op te geven en creatieve passende oplossingen te bedenken?

Één ding is wat mij betreft zeker; het zal niet makkelijk zijn. De raad, het college, maar ook de ambtenaren van onze gemeente staan voor een grote uitdaging en dat in een tijd waarin ook nog eens een substantiële bezuiniging doorgevoerd gaat worden.

Juist nu vind ik het belangrijk in de politiek te gaan. Want de wijze woorden van de filosoof Seneca zullen naar mijn mening bepalend zijn voor succes van de komende vier jaar plaatselijke politiek: “De kwaliteit van een samenleving meet je af aan de zorg voor de zwakkeren”.

Kunnen wij dat met elkaar realiseren? Ik ga er voor!

Ook na 19 maart.