
Aan het einde van de 20e eeuw, zijn veel kleine(re) gemeenten samengevoegd omdat de kosten voor zelfstandig voortbestaan te hoog werden. Zo ook Hoevelaken en Nijkerk. De fusie was op vrijwillige basis en kon toen ter tijd rekenen op veel steun vanuit de bevolking. Nu zo’n veertien jaar later hoor ik nog steeds om mij heen “ik kom uit Hoevelaken, niet uit Nijkerk.” Het meest interessante vind ik, is dat ik mijzelf ook op deze uitspraak heb betrapt, maar waarom eigenlijk?
Relaas
Ik weet nog heel goed de commotie die het opleverde binnen de Hoevelakense gemeenschap. De vraag was toen nog: “gaan we samen met Amersfoort of gaan we samen met Nijkerk?” Ik was nog een kind, maar ik weet nog goed dat iedereen het erover had. Iedereen was een beetje van slag want het verschil tussen het van huis uit ‘boerendorp’ vs. het ‘forensendorp’ was groot, maar alles was beter dan een buitenwijk van Amersfoort te worden toch?
Een aantal uitspraken toveren nog steeds een fascinerende lach op mijn gezicht: “wordt mijn kind dan wel in Hoevelaken geboren?”, “we krijgen toch geen plastic zakken in plaats van containers?” en “ik blijf gewoon een Hoevelaker hoor.” De fusie is doorgegaan en Nijkerk vond het allemaal wel prima. Hoevelaken had het idee dat ze geen andere keus hadden. De tendens die ik vooral voelde toen was: “ook al zijn veel Hoevelakers georiënteerd op Amersfoort, bij Nijkerk hopen we onze identiteit te kunnen behouden.”
Waarom, zoveel jaar later, heb ik nog steeds het gevoel dat er reuring ontstaat als ik aan mensen (zowel Hoevelakers als Nijkerkers) vraag of ze zich nou Hoevelaker of Nijkerker voelen? Al dit voorgaande doet mij nadenken over de volgende vraag:
“Hebben wij in onze gemeente eigenlijk te maken met een identiteitscrisis of een cultuurverschil?”

Definitie
Identiteit is je essentiële karakter. Een identiteitscrisis kan worden gedefinieerd als een toestand van onzekerheid omtrent je eigen karakter. Het is een sterk gevoel van onmacht om verschillende aspecten van de eigen identiteit te kunnen integreren in je leven. Eigenlijk kunnen we identiteit zien als onderdeel van Cultuur. Cultuur is namelijk het geheel aan gewoonten en (gedrags)regels die bij een volk of stam hoort.
Ik denk dat het gevoel dat veel Hoevelakers vandaag de dag nog hebben, te maken heeft met het (nog steeds) bestaande cultuurverschil tussen Nijkerk en Hoevelaken. Dit betekent overigens niet dat ‘alle’ Hoevelakers zich zo voelen en dit betekent ook niet dat alle Hoevelakers zich hieraan storen.
Het gaat er in Hoevelaken niet om dat we onderdeel zijn van Nijkerk, het gaat erom dat we het gevoel willen hebben (en behouden) dat onze cultuur wordt geaccepteerd en nog mooier, wordt gecombineerd met de Nijkerkse cultuur. Wat nou eigenlijk die cultuurverschillen zijn is misschien iets om verder te onderzoeken, maar voor nu houd ik het op mijn eerste vraag.
Last of kans?
Is dit gevoel nou eigenlijk een last of een kans? Persoonlijk kies ik voor het tweede, vooral omdat het eerste mij eigenlijk niets oplevert. Ook denk ik dat er niets mis is met het feit dat ik mij een Hoevelakense voel, want dit ben ik nou eenmaal.
De vraag die wij onszelf kunnen stellen is: maakt het eigenlijk uit of we onszelf definiëren als Hoevelaker of Nijkerker? Uiteindelijk zijn we allemaal mensen, met onze eigen identiteit en eigen gewoontes. We gaan om met de mensen die dezelfde normen en waarden nastreven, wat maakt een beetje cultuurverschil dan eigenlijk uit? Waar maken we ons druk om?
Over Iris Nieuwenhuis
Iris is na haar studie Bestuurskunde aan het werk gegaan als consultant en is sinds 2010 betrokken bij haar lokale politieke partij. Iris is een bezige bij die haar energie en motivatie uit activiteit haalt. Naast haar reguliere werkzaamheden geeft ze les, workshops en consultaties op scholen op het gebied van ‘gezond zelfbeeld’. Hiernaast leent ze zich als plus size model en heeft ze haar eigen (fashion) blog (www.missiris.nl). Haar motto is: licht brengen is licht krijgen!
LAAKBAAR
Vier columnisten midden in het werkgebied van nijkerk.nieuws.nl ontmoeten Nijkerk, Nijkerkerveen en Hoevelaken. Elke week een nieuwe column waarin je kunt lezen wat Iris Nieuwenhuis, Marcelle Warringa, Monique van Rooyen - Staal en Wendy Traa bezig houdt. Elke maandag een nieuwe column online.