Wie overdrijft blijft?
Overdrijven is een vak! Als reclamemaker moet je regelmatig een beetje overdrijven. En daar is natuurlijk helemaal niets mis mee want iedereen snapt dat “wij van WC-eend adviseren WC-eend.”
Maar hoe zit het met politici eigenlijk? Weloverwogen ons geld uitgeven ter verbetering van onze gemeente is hun taak. Dus de zaken wat rooskleuriger voorstellen dan ze zijn hoort daar niet bij, lijkt mij. OK, tijdens de campagnes voor de verkiezingen is het misschien een ander verhaal. Dat is ook een beetje een spel natuurlijk. Maar zodra er met onze zuurverdiende eurootjes wordt geschoven naar instellingen en organisaties die bijdragen aan onze samenleving dan is het ‘zorgvuldigheid kent geen tijd’ en een en al precisie. Zou je verwachten!
Mijn eerste keer
Vorige week was het mijn eerste keer bij een commissievergadering in de raadszaal. Nou, mijn mond viel open van verbazing. Het onderwerp ‘de bibliotheek’ zou besproken worden en ik heb gewoon iets met de bieb. En er was een verzoek om een referendum. Bijzonder! Want volgens mij is er nooit eerder een referendum in Nijkerk georganiseerd. Een referendum is trouwens iets waar wij als burgers recht op hebben, alleen moet de gemeenteraad het wel goedkeuren. Het komt niet vaak voor dat burgers de raad vragen om een referendum te organiseren. Helaas strandde de poging in politiek gewichtig doenerij. In het vervolg laten wij burgers het wel uit ons hoofd om nog eens om een referendum te vragen. Politici willen er niet aan en dus verzinnen ze allerlei smoesjes om er niet aan te beginnen. Vooral de VVD was “Staal” hard tegen. In Engeland kunnen ze een referendum over ja/nee Europa houden, maar “to bieb or not to bieb” is in de ogen van deze partij not done. Te ongenuanceerd en te duur. “Geef die ton dan maar aan de bieb”, zo werd geadviseerd. Waar blijft de politieke ethiek met zo’n centenopmerking? Daarna volgde een hele ingewikkelde juridische redenering waarom een referendum over de bezuinigingen van de bibliotheek helemaal niet kon. Ik snapte er niks van, maar dat hoefde ook niet. Het was volkomen duidelijk dat de raad ons als burger helemaal niet in het pluche van de politieke macht ziet zitten.
De discussie aangaan
De gewone man haakt dan ook al jaren af, ziet de politiek niet zitten en krijgt het gevoel, dat ze daar in die raad maar wat doen en loopt als uitlaatklep te schelden op Facebook en Twitter. Ik ben trouwens erg benieuwd wat de dames en heren politici met de oproep van Burgemeester Renkema doen. Onze burgervader riep namelijk op om een maatschappelijke discussie over de bieb aan te gaan. Zou de raad de kans pakken en die discussie organiseren? Naar ons als burgers toekomen, luisteren, er wat mee doen en van haar eigen stokpaardje afspringen? Inmiddels zijn er acties gestart om de inwoners van onze gemeente bewust te maken van de grote bezuiniging die eraan komt. De bibliotheek wil namelijk geen ‘zwembadtoestanden’. Want we weten allemaal dat de sluiting van het buitenbad al heel lang geleden genomen is en dat we dit met z’n allen nu pas voelen omdat nu de zon af en toe schijnt.
Mijn vleugels uitslaan
Terug naar die commissievergadering. ‘To bieb or not to bieb’ is een veel te harde campagne, vonden sommige partijen. Het dekt de lading niet want het gaat er helemaal niet om dat de bibliotheek helemaal weg moet. Klopt! Maar met ‘to bieb’ wordt in dit geval bedoeld: de bibliotheek met alle diensten, activiteiten en service zoals we nu gewend zijn. Dat mag je best een beetje hard voorstellen want het is een campagne, een noodkreet, een laatste redmiddel om de burger mee te laten praten! Als ik op de radio hoor dat Red Bull mij vleugels geeft dan ren ik toch echt niet direct naar de winkel om Red Bull te halen, dit naar binnen te gooien om daarna de toren op te vliegen om vanaf grote hoogte mijn vleugels uit te slaan? Hoe bijzonder is het dan dat sommige partijen de campagne te ‘hard’ vinden om daarna zelf de feiten keihard te verdraaien? Dat mag dan wel gewoon?
Gelukkig was daar de oppositie
Henk Brinkman beschreef het mooi diplomatiek in zijn artikel in De Stad Nijkerk: “de bibliotheek wordt ervan beschuldigd niet voldoende te hebben meegewerkt in het verleden”. Echt geweldig hoe je dit zo prachtig neer kunt zetten. Ik zag het ietsje anders eigenlijk. Een van de commissieleden bleef volhouden dat de bibliotheek een productenboek, waar om gevraagd was jaren geleden, niet aangeleverd had. En bleef heel stellig daarover. Gelukkig was daar de oppositie met de stukken netjes voor zich. Het productenboek was tóch gewoon aangeleverd! Waarop dan wordt gereageerd met: “Hmm… Dan voldeed het waarschijnlijk niet aan de eisen.” Ik weet het niet, hoor. Dit is veel erger dan een tikje overdrijven. Dit is een organisatie keihard verkeerd neerzetten. Is dat het politieke campagne voeren? Geen excuses voor de “fout” ook, iedereen in de raadszaal vond dit heel normaal. Dan zal het dus wel vaker gebeuren? Reden voor mij om extra op te letten een volgende keer. Misschien moet ik toch maar eens vaker naar een commissievergadering of zo’n vergadering volgen via de gemeentepagina op internet.
Over Marcelle Warringa
Marcelle houdt zich bezig met communicatie en PR met Commuwise en samen met Monique van Rooyen startte ze Effect&zo. Ze adviseert over (social) media, online communicatie/PR en schrijft (web)teksten. In Nijkerk organiseert ze de Open Coffee en naast lokale initiatieven zet ze haar tijd ook in voor de internationale missie van Morning Tears: het helpen van kinderen waarvan de ouders in de gevangenis zitten of ter dood veroordeeld zijn.
LAAKBAAR
Vier columnisten midden in het werkgebied van nijkerk.nieuws.nl ontmoeten Nijkerk, Nijkerkerveen en Hoevelaken. Elke week een nieuwe column waarin je kunt lezen wat Marcelle Warringa, Merit Roodbeen, Monique van Rooyen - Staal en Wendy Traa bezig houdt.
Elke maandag een nieuwe column online.
