Zijn er medicijnen tegen armoede?
Twee gewone mensen in Nijkerk die dachten het geluk samen gevonden te hebben. Vanwege omstandigheden liep alles anders!
Het begon in 2003
Een verhaal als vele. Twee mensen die in 2003 trouwden, na beide een scheiding en een vervelende periode achter de rug te hebben. Ondanks een autistische zoon en de problemen die dit met zich meebrengt gaat alles voorspoedig. Totdat in 2009 de man ontslag krijgt en de twee maanden - die liggen tussen het aanvragen van een uitkering en het op de rekening krijgen van de uitkering - een gat slaan in de financiën. Een gat dat niet meer te overbruggen blijkt. Een gat dat uiteindelijk alleen maar groter wordt.
Armoededebat
Afgelopen dinsdag was ik op een armoededebat samen met VIA-collega Petra. Hier werd bovenstaand probleem benoemd. De schulden ontstaan vaak op dit moment. Ondanks dat je de uitkering in één keer op je rekening krijgt, achteraf valt het ontstane gat niet meer te dichten omdat het uitgavenpatroon niet zo vlug om te buigen valt en het overzicht kwijt is.
Ziekte
In 2010 wordt er bij de vrouw longemfyseem en astma geconstateerd. En of dat nog niet genoeg is heeft ze ook nog fibromyalgie. Dit veroorzaakt erge spierpijn door je hele lichaam. Daarnaast: slaapstoornissen, vermoeidheid en hoofdpijn. Op dat moment werd de man huisman binnen het gezin en reisde hij samen met zijn vrouw ziekenhuizen af. Financieel ging het bergafwaarts. Schuldhulpverlening werd ingezet en door alle omstandigheden ontstaat er fout op fout. De eigen bijdrage van de advocaat kunnen ze niet meer betalen waardoor deze het gezin niet meer kan bijstaan.
Ongezond
De huidige huurwoning stamt uit 1973 en is ongezond voor de vrouw vanwege schimmel, vocht en tocht. In juni 2011 besluit de vrouw het gezin in te schrijven voor een nieuw te bouwen huurwoning in Nijkerk. Tot hun grote verbazing en blijdschap krijgen ze een huis toegewezen en in februari 2012 wordt het opgeleverd. Ondanks alle problemen voelt dit als een nieuwe start en een nieuw begin. Tussendoor komt de autistische zoon na 6 jaar weer thuiswonen omdat hij uitbehandeld is en ze kunnen hun geluk niet op. De zoon zegt: “Mam, ik word eindelijk een gewone jongen!”
2011
Er moet wel een aantal aanpassingen komen in het nieuwe huis vanwege de ziektes van de vrouw. Ze heeft ondertussen geïnformeerd of er andere aangepaste woningen zijn in Nijkerk maar er werd gezegd dat er geen andere aangepaste woningen voor gezinnen zijn op dat moment. Het is op dit moment onduidelijk hoe haar ziektes zich zullen ontwikkelen. Er gaat een aanvraag uit richting de Gemeente Nijkerk voor een aanpassing in de nieuwe woning. Ze willen de aansluiting van de wasmachine en droger beneden. Het traplopen gaat al minder goed dus in een later stadium zijn meerdere aanpassingen niet ondenkbaar. Op 3 november 2011 wordt de aanpassing afgewezen. Het adviesburo geeft aan dat traplopen nog redelijkerwijs mogelijk is wanneer de betrokkene de dagindeling hierop inricht. De vrouw blijft contact zoeken met de Gemeente Nijkerk en geeft aan dat ze ook een andere geschikte woning willen accepteren. Maar die zijn er op dat moment niet. Op 7 november dient ze bezwaar in.
Aansluiting
December 2011, de gezondheid van de vrouw verslechtert. De aannemer belt voor de aansluiting maar de gemeente wil er niet over spreken en wil wachten op het bezwaar. De situatie ligt stil en de twijfel of ze deze woning wel moeten accepteren blijft.
Februari 2012
Met financiële hulp van derden kunnen ze de nieuwe woning inrichten en is er opluchting. Zouden ze nu eindelijk rust krijgen? Alles lijkt goed te gaan op de financiële situatie na. En dan, in juli 2012 heeft de man een nieuwe baan! Na 2,5 jaar solliciteren en afgewezen te worden is het eindelijk gelukt. Maar dan steken direct nieuwe problemen de kop op. Beslagen worden op het salaris gelegd door de schuldeisers. Het echtpaar probeert rond te komen en positief te blijven. De man behaalt diverse diploma’s via zijn werk. In juli 2013 stort alles in wanneer huisuitzetting dreigt. Het gezin staat nu onder een bewindvoerder. Er hangen nog steeds donkere wolken boven hun hoofd
Afsluiting
Ik hoop dat er aan deze situatie een einde komt door goede afspraken. Zodat zowel dit gezin als de Gemeente Nijkerk (en alle hulpinstanties die ondertussen al met dit gezin bezig zijn of bezig zijn geweest) het met een goed gevoel kunnen afsluiten.
Het toegeven dat je afglijdt en in de problemen raakt is nog steeds een grote belemmering waardoor velen al verder in de problemen zijn geraakt dan nodig is. Het toegeven van je kwetsbaarheid is soms ook je grootste kracht.
Laten we als gemeente Nijkerk tezamen zorgen dat mensen met problemen gehoord worden en dat we grotere problemen daardoor kunnen uitsluiten.
Ik zie uit naar een armoededebat in Nijkerk!
Marja zet zich in voor armoede via haar project VIA (Vrouwen In Actie). Via VIA willen we vrouwen, die niet (meer) economisch zelfstandig zijn en zonder werk zitten, helpen om weer vertrouwd te raken met het arbeidsproces. Degene in de bijstand hebben nog steeds de meeste kans op langdurige armoede. Wil je ook iets doen tegen armoede, help mee om VIA nog beter op de kaart te krijgen. Hoe? Stem op VIA: en daarmee maken wij kans op een geldbedrag om VIA nog meer kracht bij te zetten.
www.hetglazenhuysnijkerk.nl/het-goede-doel/stemmen
Over Marja Willems
Marja is het gezicht van Gezondheidscentrum De Nije Veste waar ze zich inzet voor het lichamelijk en geestelijk welzijn van mensen. Ook wil zij vrouwen terug laten keren in de samenleving en/of financieel onafhankelijk laten worden via VIA (VrouwenInActie). Daarnaast is ze vrijwillig budgetcoach.
LAAKBAAR
Vier columnisten midden in het werkgebied van nijkerk.nieuws.nl ontmoeten Nijkerk, Nijkerkerveen en Hoevelaken. Elke week een nieuwe column waarin je kunt lezen wat Janneke van Heugten, Marcelle Warringa, Marja Willems en Monique van Rooyen-Staal bezig houdt.
Elke maandag een nieuwe column online.
