INGEZONDEN BRIEF: “Wat houdt jou nu op de been ?”
Soms komen er vragen op in mij gedachten die als het ware blijven plakken.
“Wat houdt ons op de been in deze tijden?”
Dit is een vraag die dan dagen bij mij blijft rondcirkelen en ik kijk dan ook de door deze vraag naar de wereld om mij heen.
Al mijmerend laat ik de gebeurtenissen mij gedachten vullen...wat gebeurde er nou eigenlijk allemaal?? Soms kan ik het met mij hoofd niet bevatten en merk ik dat ik realiteit niet wil zien of zie ik het echt niet?
Als ik op de rand van mijn bed zit en goed om mij heen kijk zie ik nog steeds mijn zelfde omgeving. Ook als ik naar buiten ga zie ik dat er niks anders of veranderd is. Wanneer ik met mijn hond ga wandelen valt mij op dat het drukker is dan anders op deze dag in de week. De natuur is mooier dan ooit en ook de sfeer en energie voelt anders aan... trager, intenser!
Het veranderd ook als ik in de supermarkt ben, lege schappen, volle karren en veel mensen die snel weg willen uit deze massa... in mijn hoofd maak ik de link naar 75 jaar vrijheid, dat wil Nederland uitgebreid vieren dit jaar... hoe was dat 75 jaar geleden? De meeste mensen die er een levende herinnering aan hebben, zitten nu weer in een soort gevaren zone... hoe wrang..
“VRIJHEID”
Wat is eigenlijk de waarde van vrijheid in deze tijden van angst voor een onzichtbare vijand?
We moeten zo veel mogelijk binnen blijven en bijna elke activiteit voor onder andere 75 jaar vrijheid, waar hier in Nijkerk zo hard aan gewerkt is door vele betrokkenen en Vrijwilligers, zijn afgelast of kunnen simpelweg niet voorbereid worden nu in verband met de Coronaleefregels.
Ik krijg een onbestemd gevoel over me en er komen meer vragen dan antwoorden.
Dit brengt mij weer terug naar mijn eerste vraag; ik stel deze nu net even anders..;
“Wat houdt jou nu op de been ?”
Tamar Kaijzer
