Harry Hamstra vertrekt na vijf jaar bij Spakenburg
NIJKERK - Toen ik dinsdagavond jongstleden rond de klok van half tien door de Arkemheense polder reed was dat na vijf seizoenen voor de laatste keer als assistent-trainer van SV Spakenburg. Ik kan de route, zowel over de weg als over de dijk, inmiddels wel dromen. In die vijf seizoenen ben ik, voor zover ik dat na negen jaar Veensche Boys nog niet was, een Blauwe geworden. De kleur rood had ik al afgezworen sinds ik dik vijf jaar geleden, toen al bekend was dat ik naar Spakenburg zou gaan, nietsvermoedend Partycentrum Het Koetshuis binnenliep voor een bruiloft. Vanuit een hoek werd met door iemand met een duidelijk Spakenburgse tongval te kennen gegeven dat ik me beter maar kon gaan verkleden want mijn rode Gaastra blousje dat kon natuurlijk niet meer.
NIJKERK - Toen ik dinsdagavond jongstleden rond de klok van half tien door de Arkemheense polder reed was dat na vijf seizoenen voor de laatste keer als assistent-trainer van SV Spakenburg. Ik kan de route, zowel over de weg als over de dijk, inmiddels wel dromen. In die vijf seizoenen ben ik, voor zover ik dat na negen jaar Veensche Boys nog niet was, een Blauwe geworden. De kleur rood had ik al afgezworen sinds ik dik vijf jaar geleden, toen al bekend was dat ik naar Spakenburg zou gaan, nietsvermoedend Partycentrum Het Koetshuis binnenliep voor een bruiloft. Vanuit een hoek werd met door iemand met een duidelijk Spakenburgse tongval te kennen gegeven dat ik me beter maar kon gaan verkleden want mijn rode Gaastra blousje dat kon natuurlijk niet meer.
Ik meende eerst dat het een geintje was maar de (onder)toon was duidelijk serieuzer van aard dan ik kon vermoeden. Afijn, om een lang verhaal kort te maken, het blousje verdween daags na het feest in de Zak van Max. Sindsdien vermijd ik rode kleding en waar ik dat in eerste instantie nog deed om maar geen aanstoot te geven aan Blauwe supporters doe ik het inmiddels uit volle overtuiging. Rood is immers de kleur van de kont van een baviaan en daar heb ik weinig tot niets mee.
Na vijf seizoenen Spakenburg hoop ik mij met ingang van het nieuwe seizoen in te zetten voor Sparta Nijkerk als Technisch Manager. Ik keer terug naar de club waar ik al 44 jaar lid van ben en waar ik altijd heb gevoetbald. Het is niet zo dat voor mij met deze terugkeer naar “de Heurders” (zoals Spakenburgers zo graag zeggen) de cirkel nu rond is. Dat vind ik over het algemeen sentimenteel geneuzel, zeker in de voetballerij waar functies en posities ieder moment ter discussie kunnen komen te staan.
Bijzonder jammer is het dat Sparta Nijkerk is gedegradeerd naar de Hoofdklasse. De derby’s tussen Nijkerk en Bunschoten-Spakenburg zijn de afgelopen jaren uitgegroeid tot drukbezochte derby’s en dat is altijd nog interessanter dan wedstrijden naar het verre zuiden of noorden van het land. Er ligt dus een gigantische uitdaging om het verloren terrein zo snel mogelijk weer terug te veroveren. Daar draag ik graag mijn steentje aan bij.
Vijf seizoenen SV Spakenburg waren fantastisch!! Het is een cliché als ik zeg dat die vijf seizoenen zijn omgevlogen. Zo speel je de eerste wedstrijd op een uitverkochte Westmaat tegen Ajax (3-2 winst, niet verkeerd) en zo fluit de scheidsrechter voor de laatste keer in de slotwedstrijd van de competitie 2010-2011 (5-0 winst tegen HHC) en besef je dat daartussen heel veel mooie voetbalmomenten, hoogtepunten maar ook dieptepunten liggen. Met vier hoofdtrainers, diverse stafleden en heel veel verschillende spelers. Een stabiel bestuur dat in die vijf seizoenen niet van samenstelling wijzigde, een grote groep vrijwilligers, fanatieke en trouwe supporters, stewards, jeugdtrainers, horecapersoneel , the ICE-men en sponsoren. Als ik namen zou noemen dan ben ik voorlopig nog niet uitgeschreven, dus dat doe ik niet. Die namen komen nog wel een keer tevoorschijn in het boek dat ik vast van plan ben te gaan schrijven over mijn belevenissen bij deze bijzondere en buitengewone Blauwe club. Ik ben er trots op met en voor jullie te hebben mogen werken. Het was mij een waar genoegen!!!!!!
Allemaal het allerbeste gewenst, veel plezier en succes bij de club, samen werken, samen bouwen, dat alles met inzet, humor, respect en, want dat blijft voor ons allemaal toch het allerbelangrijkste, in een goede gezondheid.
Tot ziens!
Harry Hamstra
p.s.
En natuurlijk zijn jullie komend seizoen allemaal van harte welkom op sportcomplex De Ebbenhorst in Niekark!
Bron: vv Spakenburg
