Hoevelaken bereikt nacompetitie

HOEVELAKEN - Eigenlijk twijfelde bijna niemand eraan, dat Hoevelaken in de thuiswedstrijd tegen DSV ’61 de derde periodetitel zou grijpen en daarmee kan instromen in de nacompetitie. Maar eerst moest er nog wel om de punten worden gestreden. Althans, één punt, want dat was al voldoende om onbereikbaar te worden voor de enige concurrent, Terschuurse Boys. Na één speelhelft ging Hoevelaken met een 1-0 voorsprong rusten, terwijl Terschuur op eigen veld tegen een 3-0 achterstand aankeek. Daarmee was de spanning helemaal weg, al kwam Terschuur nog terug tot 3-2. Die uitslag was echter al lang niet meer van belang, want op eigen kracht (2-0) klaarde Hoevelaken in de tweede doorgang het klusje.

HOEVELAKEN - Eigenlijk twijfelde bijna niemand eraan, dat Hoevelaken in de thuiswedstrijd tegen DSV ’61 de derde periodetitel zou grijpen en daarmee kan instromen in de nacompetitie. Maar eerst moest er nog wel om de punten worden gestreden. Althans, één punt, want dat was al voldoende om onbereikbaar te worden voor de enige concurrent, Terschuurse Boys. Na één speelhelft ging Hoevelaken met een 1-0 voorsprong rusten, terwijl Terschuur op eigen veld tegen een 3-0 achterstand aankeek. Daarmee was de spanning helemaal weg, al kwam Terschuur nog terug tot 3-2. Die uitslag was echter al lang niet meer van belang, want op eigen kracht (2-0) klaarde Hoevelaken in de tweede doorgang het klusje.

Hoevelaken startte de wedstrijd met een aantal verrassingen. Trainer Jan van den Heuvel had een plaats ingeruimd voor Peter van den Berg, die na een schorsing, gevolgd door een blessure, eindelijk zijn rentree kon maken. Daarnaast begon middenvelder Vincent van Vliet in de spits, een vondst die direct succesvol was. Na een goede pass van Jelle Groosjohan kreeg Van Vliet binnen drie minuten al een vrije doortocht, die wel aan hem was besteed. In twee instanties schoot hij de eerste treffer op het bord.

Hoevelaken kon deze opsteker wel gebruiken, want met de stevige wind tegen had de ploeg veel moeite om voor het eigen doel weg te komen. DSV ’61 was een aantal malen gevaarlijk, met een noodzakelijke redding van Mick Bos in de 28e minuut als resultaat. Hij voorkwam een treffer, die eigenlijk al door vriend en vijand was geteld.

Kort na deze treffer nam Hoevelaken al weer afscheid van Peter van den Berg, die in een duel geblesseerd raakte. Erik van de Lagemaat nam de plaats in de spits in, waardoor Vincent van Vliet een linie zakte. Aan het spelbeeld veranderde daarmee in de rest van de eerste helft weinig: Hoevelaken liet zich te ver terugdrukken, wat niet ongevaarlijk was, maar liet in tegenstoten de tanden zien. Wat overigens niet tot treffers leidde.

In de tweede helft, met de wetenschap dat op de weg naar de nacompetitie eigenlijk geen verkeerde afslag meer genomen kon worden, had Hoevelaken van DSV niet veel meer te duchten. Na eerst een grote kans te hebben verputst, gooide topscorer Ruud Kassenaar in de zevende minuut na de thee het duel in het slot. Oog in oog met de doelman schoot hij de bal onverkwikkelijk in de touwen, iets wat hij twee minuten eerder al had kunnen doen.

Met Maurice Veldhuis halverwege de tweede helft voor Ruud Kassenaar speelde Hoevelaken de wedstrijd eenvoudig uit. De vreugde na afloop was gematigd euforisch, want nacompetitie betekent nog altijd geen promotie. Die strijd start voor Hoevelaken al aanstaande dinsdag, wanneer op eigen veld de eerste confrontatie plaatsvindt tegen Ostrabeke. Aanvang: 20.00 uur.

Verslaggever en foto's: Robert Kreuning