Hoevelaken mag handen dichtknijpen
Pflichtspiele, het is een prachtig woord uit de Duitse taal dat aangeeft, dat er weer om de punten moet worden gestreden. Na ruim een maand winterpauze waren zowel de spelers als de supporters wel weer aan de verplichte partijtjes toe en daarom togen de Hoevelakers in groten getale naar Heerde, om de herstart van sc Hoevelaken mee te maken tegen hekkensluiter SEH.
Een mooie wedstrijd om na de winterstop mee te beginnen, was de algehele opvatting, want de nog altijd ongeslagen koploper moet het nog altijd stellen zonder aanvalsleider en topscorer Tim Overmars. Ook linksback Pascal de Jong moest met een enkelblessure afhaken en daarom was het voor Jan van den Heuvel en zijn adjudant Eric Vos puzzelen hoe de nummer laatst moest worden bestreden. De beide keuzeheren waren er snel uit. Na een spionagebezoek tijdens een oefenpotje van Sportclub Excelsior Heerde werd duidelijk, dat topscorer Richard van de Streek op een eiland voorin speelt en de rest blijft hangen om de tegenstander op te vangen. Het strijdplan was daarmee gereed: twee man achterin, geen backs en de rest op het middenveld of voorin.
Dat plan leek te werken, want Hoevelaken speelde in de eerste helft massaal naar voren en kreeg kans op kans om een bres te slaan in de Heerdense verdediging. Na bijna een kwartier vond Jan Weyn als eerste Hoevelaker in 2014 het net, maar zijn treffer werd op advies van de assistent scheidsrechter geannuleerd. Het eerste feestje ging daarmee niet door, maar het kansenfestival wel. Hoevelaken raakte tot twee keer toe hetgeen vroeger het ‘houtwerk’ werd genoemd, kreeg de nodige hoekschoppen om gevaar te stichten en vond ook een aantal keren de sluitpost van SEH op hun weg. Kortom, mogelijkheden genoeg om de score te openen, maar dat duurde toch nog tot de 25e minuut, toen Dennis de Haas van afstand uithaalde en doelman Gert Jan Barneveld kansloos liet.
Voor Hoevelaken was er na deze bevrijdende treffer maar één remedie: direct afstand nemen. De mogelijkheden om kansen te creëren waren er voldoende, maar tot veranderingen op het scorebord leidde dat niet. Het bleef daarom oppassen geblazen voor Hoevelaken, want hoewel SEH niet verder kwam dan het uitdelen van wat speldenprikjes en verder in de afwerking erg onzorgvuldig bleek, bleef de ploeg uit Heerde loeren op succes. En zowaar, dat succes kwam er. Vanuit een laat gegeven vrije trap liet SEH zien, dat het in Richard van de Streek, de enige voetballer bij SEH met potentie, ook een ‘koning van de dode momenten’ heeft. Van zeventien meter krulde hij de bal achter de naar lucht graaiende Sjoerd Kloppenburg: 1-1. Een tegenvaller voor Hoevelaken, omdat die stand, ondanks pogingen het resultaat scherper te stellen, ook de ruststand bleek.
Na de hervatting werd al binnen twee minuten de toon gezet voor de tweede helft. In een aanvalspoging van SEH bracht doelman Sjoerd Kloppenburg de Heerdense aanvaller uit balans, waardoor de bal op de stip ging. Tot opluchting van Hoevelaken mocht de sluitpost blijven staan en tekende de reeds genoemde Richard van de Streek voor zijn elfde competitiedoelpunt. Met een bal hard in de linker benedenhoek was Sjoerd Kloppenburg kansloos.
Hoevelaken moest de rug weer rechten om tijdens de belangrijke herstart van de competitie geen punten te laten liggen. SEH bleef hopen op de eerste winst en een verdubbeling van het aantal punten. Nadat Jan Weyn ook niet mocht mopperen dat hij na een fel duel geel kreeg in plaats van rood was het Tom Buitink, die Hoevelaken weer op gelijke hoogte bracht. Ook hier trachtte de Heerdense assistent een stokje voor de steken, maar de Zwolse arbiter Loman schatte de situatie op waarde en kende de treffer toe.
Dezelfde arbiter (hoe kan dat trouwens ook anders) was vier minuten later de gebeten hond bij SEH. Na een charge van Erik Barneveld op de enkels van de Hoevelakense aanvoerder Peter van der Weerd kon de Heerdenaar wel direct de gang naar de kleedkamer maken. Van der Weerd werd later vervangen door Tim van Soeren, nadat eerst Ruud Kassenaar al zijn opwachting mocht maken voor Lex van Middelaar. Met zijn snelheid bracht Kassenaar spirit in de ploeg en maakte Hoevelaken gebruik van de ruimte, die SEH liet. De aanvallen waren (opnieuw) niet allemaal succesvol, maar in de 80e minuut wist Ruud Kassenaar na een rush Jan Weyn te bedienen, die nu wel een geldige treffer kon laten aantekenen. De opluchting was nabij, maar een grotere marge zou rustgevender zijn geweest. Zover kwam het echter niet, want toen in de 85e minuut een speler van SEH in de nabijheid van Michel van de Bunt over zijn eigen benen struikelde, volgde een herhaling van de 47e minuut: strafschop, met Richard van de Streek voor de droge knal in de linker benedenhoek. Drie treffers kreeg de nummer tien van SEH achter zijn naam, maar voor de ploeg in de hoek waar de klappen vallen bleek dat niet genoeg. In de eerste minuut van de extra tijd maakt Michel van de Bunt zijn ‘fout’ goed door de bal vanuit een goed genomen vrije trap van Dennis de Haas hard in de touwen te koppen.
Hoevelaken beschikte daarmee over de langste adem en dat was niet voor het eerst dit seizoen. De mannen van Jan van den Heuvel pakten deze voetbaljaargang inmiddels al acht punten in de extra tijd en heeft daarmee het ‘geluk’ van de koploper. Alhoewel, wanneer je altijd aanvallend wilt spelen en als trainer ook graag aanvallend wisselt, dan is dit geluk ook af te dwingen.
Ondanks wat verwoede pogingen en vijf minuten extra speeltijd (wat eigenlijk te weinig was) kon SEH niet meer langszij komen. De wedstrijd was gespeeld, met voor SEH scheidsrechter Loman als de kwade genius. Er werd na afloop tussen de supporters van Hoevelaken en die van SEH dan ook nog het nodige nagepraat, terwijl de onderlinge Hoevelakense gesprekken ook nog eens gingen over de resultaten van de concurrentie. Om half vijf bleek namelijk, dat de vijf punten voorsprong waarmee Hoevelaken 2014 inging zijn opgelopen naar zeven. Een betere herstart had Hoevelaken zich niet kunnen denken.
bijdrage van Robert Kreuning
