Sc Hoevelaken herpakt zich
“Dat hadden we nodig”. Met deze woorden stapte de Hoevelakense hoofdtrainer Jan van den Heuvel zaterdag van het veld na de 3-1 overwinning op Hatto Heim.
Hoevelaken spoelde met deze zege de vieze smaak in de mond weg van de forse en vrijwel kansloze nederlaag van een week eerder tegen VSCO. Bovendien bezet Hoevelaken met dit resultaat weer alleen de koppositie, omdat de achtervolgers Zeewolde en Terschuurse Boys elkaar in de polder in evenwicht hielden (1-1). Hoevelaken kan dus terugkijken op een goede dag.
De wedstrijd begon voor Hoevelaken perfect. Al na dertig seconden lag de bal in het Hattemse doel. Vanaf de aftrap zocht Hoevelaken via Barry de Winter de aanval. Vanuit zijn voorzet kwam de bal terecht bij Michel van de Bunt. De linkspoot nam de bal aan, nam even rust en haalde vervolgens uit. De doelman van Hatto Heim, die er nog niet op had gerekend al zo snel in actie te moeten komen, liet de bal vervolgens onder zijn lichaam in het doel verdwijnen.
“Deze snelle goal hielp zeker mee”, analyseerde Jan van den Heuvel bijna een uur na de wedstrijd in het clubhuis. “Maar ik moet de hele ploeg een compliment maken. Iedereen wist wat er op het spel stond en heeft daar ook naar gewerkt”.
Na de openingstreffer ging Hoevelaken niet op haar lauweren rusten. Onder ‘commando’ van de hoofdtrainer bleef Hoevelaken druk naar voren uitoefenen om Hatto Heim geen rust te gunnen. Dat leverde binnen drie minuten kansen op voor Jan Weyn en opnieuw Michel van de Bunt, maar zij vonden de doelman van de Hattemse ploeg op hun weg.
Een druk zettend Hoevelaken en een speldenprikjes uitdelend Hatto Heim hadden in het verloop van de eerste helft eenzelfde doel: het maken van een doelpunt. Hoevelaken om een veiligere marge te creëren, Hatto Heim om een gelijkmaker te forceren. De grootste kansen waren in de laatste tien minuten voor Hoevelaken. In de 36e minuut kon Barry de Winter met een harde kopbal de 2-0 op het bord koppen, maar de doelman van Hatto Heim was nu wel op zijn post. Vanuit de verkregen hoekschop schoot dezelfde De Winter de bal vlak over het doel.
Niet veel later leek Hoevelaken wel op 2-0 te komen. Jan Weyn stond plotseling oog in oog met de doelman, omspeelde de sluitpost linksom maar week daarbij te veel uit, waardoor de scoringskans verloren ging. “Stom”, zei de spits na afloop, met zijn zoon Dion in de armen. “Ik zag rechts wel een gaatje, maar ik dacht dat dat niets zou worden. Vandaar dat ik de keeper omspeelde, maar achteraf had ik gewoon de rechterkant moeten zoeken”.
Tien minuten na de rust kwam dan toch de 2-0 op het bord. Vanuit een diepe bal kwam de bal in de handen van de doelman van Hatto Heim, die het speeltuig los liet, waarop Barry de Winter de bal in het doel werkte. De scheidsrechter wees resoluut naar het midden, maar annuleerde de treffer vervolgens na overleg met de assistent scheidsrechter van Hatto Heim. Deze brave man gaf buitenspel als uitleg, maar heeft na de invoering van de nieuwe buitenspelregel niet bijgeleerd, hoe je daarvoor moet vlaggen. Namelijk niet bij het spelen van de bal, maar na het aannemen daarvan en die situatie was al opgeheven, toen de Hattemse doelman de bal probeerde beet te pakken. Maar de 2-0 op het bord kon daarmee wel worden gewijzigd.
Halverwege de tweede helft werd oudgediende John Kok terug van stal gehaald. De terriër was een aanwinst op het middenveld en zorgde voor direct gevaar, te beginnen zes minuten na zijn aantreden. Vanaf de linkerkant gaf hij de bal voor, waarbij de doelman van Hatto Heim de bal behandelde als een hete kroket. Jan Weyn, die toch in de buurt was, profiteerde direct, tikte de bal binnen en zag tot zijn opluchting, dat nu wel de 2-0 op het bord mocht blijven staan. En er was meer succes. Na een lange bal kon opnieuw John Kok via de linkerkant oprukken. Weliswaar in buitenspelpositie, maar de eerder blunderende grensjager kon het tempo niet volgen en liet daarbij een vlagsignaal achterwege. Met deze fout trok hij zijn eerdere fout recht, waardoor John Kok in scoringspositie kwam. De bal passeerde de doelman, waarna Jan Weyn er als de kippen bij was om de richting doel rollende bal voor de zekerheid over de doellijn te trappen. Zonder risico was dat niet, want met een zwalkende grensrechter weet je het maar nooit, maar de marge was nu groot genoeg om van een overwinning te dromen. Maar dromen moet je niet te lang doen. Twee minuten later kon een geelhemd vanuit een hoekschop de bal vrij gemakkelijk tegen de touwen koppen, waardoor het ineens 3-1 was. Vanaf dat moment begon Hatto Heim ineens te voetballen. Met vlotte combinaties en een goed positiespel zetten de gasten Hoevelaken plotseling onder druk, maar tot echt gevaar kwam het voor de rood-witten niet. Na vijf minuten ging de wind weer luwen en kreeg Hoevelaken opnieuw greep op de wedstrijd. Daardoor mocht Sven van den Heuvel nog even opdraven, om wat speelminuten te krijgen. Jan Weyn mocht op de bank van zijn beide treffers genieten. Na zes minuten extra tijd vond de Turkse arbiter Celen, die op een goede wedstrijd kon terugzien, het genoeg en was de opluchting bij Hoevelaken groot, na een reeks moeilijke wedstrijden met veel puntverlies.
Komende zaterdag heeft Hoevelaken geen competitieverplichtingen. Op 5 april reist Hoevelaken naar Harderwijk, om daar tegen Zwart-Wit de reeks van de vijf laatste wedstrijden te beginnen. In die reeks treft Hoevelaken op eigen veld ook nog de achtervolgers Terschuurse Boys en Zeewolde. Op verplaatsing speelt Hoevelaken nog tegen EFC ’58 en Elspeet en dan weten de bewoners van Kleinhoven, of er een herintrede in de tweede klasse plaatsvindt, of dat er via de nacompetitie voor een stapje hoger moet worden gestreden. Het wordt nog een spannende lente.
bijdrage van Robert Kreuning
