Sc Hoevelaken naar tweede klasse

HOEVELAKEN - Voor de derde keer sinds de eeuwwisseling maakt Hoevelaken de stap naar de tweede klasse. In 2000 en 2004, respectievelijk onder leiding van Jaap van de Pol en Willem van 't Land, gebeurde dat door middel van een kampioenschap. Onder Jan van den Heuvel promoveerde Hoevelaken zaterdag via de nacompetitie, waar Hoevelaken na een 3-2 overwinning op SKV het seizoen in stijl afsloot.

HOEVELAKEN - Voor de derde keer sinds de eeuwwisseling maakt Hoevelaken de stap naar de tweede klasse. In 2000 en 2004, respectievelijk onder leiding van Jaap van de Pol en Willem van 't Land, gebeurde dat door middel van een kampioenschap. Onder Jan van den Heuvel promoveerde Hoevelaken zaterdag via de nacompetitie, waar Hoevelaken na een 3-2 overwinning op SKV het seizoen in stijl afsloot.

Ruud Kassenaar benut weer een strafschop tegen SKV

Jesper Breuers stond met een assist en een doelpunt aan de basis van de treffers van SKV ("maar ik ben nog nooit zo blij geweest", zei hij na afloop hersteld van zijn 'in de grond zak' momenten). Ruud Kassenaar was met twee treffers, waarvan één vanaf elf meter, succesvol in het goede doel. Na een voorzet van Tom Buitink zorgde invaller Jan Weyn voor de slagroom op de taart: 3-2.

Jelle Groosjohan in één van zijn laatste acties als speler van de hoofdmacht

“En toch voel ik spanning”, waren de eerste woorden van Jan van den Heuvel op het moment dat hij de bespreekkamer uitkwam. Waar vooral de supporters ervan overtuigd waren dat de 6-0 uit de heenwedstrijd voldoende zou moeten zijn voor de stap naar de tweede klasse, daar probeerden Jan van den Heuvel en zijn adjudant Eric Vos de spelers vooral scherp te houden.

Ruud Kassenaar is op weg naar de tweede gelijkmaker in de wedstrijd

Zolang de wedstrijd mathematisch nog niet was beslist, moest de focus op de wedstrijd blijven. De bruiloft van aanvoerder Bas Buitink, een dag voor de afsluitende wedstrijd, was dan ook een goede graadmeter hoe serieus de wedstrijd zou worden genomen, maar volgens ooggetuigen zat dat wel goed. “Ik heb veel glazen water langs zien komen”, zei de informant.

Hoevelaken viert de treffers, als waren zij de laatste feestjes op aarde

Eén van de toeschouwers bij de wedstrijd was Rutger Peters. Hij was de ‘schlemiel’ vóór de wedstrijd. In de slotfase kreeg Peters in Wageningen geel, waardoor hij zijn afscheidswedstrijd alleen vanaf de bank kon bekijken. Zijn plaats in de defensie werd ingenomen door Milan van den Hoeven, voornamelijk vanwege zijn kopkracht. “Je weet nooit wat SKV gaat doen”, verklaarde Van den Heuvel zijn keuze. “Als ze de ballen voor het doel gaan pompen, is Milan met zijn kopkracht de geschiktste man om daar te spelen”. Heel vaak hoefde de centrale verdediger overigens zijn hoofd niet te gebruiken, want hoewel SKV ook in dit duel liet zien over een goede ploeg te beschikken, leken de mannen uit Wageningen al enigszins van de uitschakeling te zijn doordrongen.

Rutger Peters en Jelle Groosjohan namen afscheid als spelers van de hoofdmacht

Hoevelaken kon het eerste kwartier de wedstrijd beheersen, daar waar het in de heenwedstrijd al na twee minuten moest billen knijpen. Desondanks kwam ‘Sport Kweekt Vriendschap’ na ruim een kwartier op voorsprong. Jesper Breuers, die vorige week de topscorer van SKV geheel uit de wedstrijd speelde, wilde de bal terugspelen op zijn defensie, maar zijn terugspeelbal werd gepromoveerd tot een dieptepass op SKV-aanvaller Ruben Rip. Na een alleengang richting Mick Bos kon Rip de Hoevelakense doelman omspelen en de bal in het lege doel schuiven.

Jan Weyn in actie als invaller bij sc Hoevelaken

Een redelijk vroege tegentreffer was een scenario, waarop Hoevelaken niet hoopte. Hoevelaken wilde SKV niet in een ‘flow’ laten komen en mocht zich gelukkig prijzen dat al een minuut na de openingstreffer de SKV-doelman Ruud Kassenaar binnen het strafschopgebied onderuit haalde. Net als in Wageningen, waarin Ruud Kassenaar ook al vanaf elf meter mocht aanleggen, was de topscorer van Hoevelaken onberispelijk: 1-1.

In de 36e minuut werd duidelijk, dat de laatste wedstrijd van het seizoen niet de wedstrijd van Jesper Breuers zou worden. Na zijn verkeerde terugspeelbal eerder in het duel kreeg hij na een vrije trap de bal ongelukkig op het hoofd, wat een tweede tegentreffer inhield. Toen hij vier minuten later ook nog tegen een gele kaart opliep was het voor Jan van den Heuvel duidelijk: “we gaan niet riskeren, dat hij tegen rood oploopt”. Peter van der Weerd werd na de rust de vervanger van Breuers, die na afloop zijn lach terughad en volop meedeed in de ‘afterparty’.

Jan Weyn zorgt voor de laatste officiële treffer op Kleinhoven in het seizoen 2011-2012

Met een 2-1 voorsprong (en dus nog vijf treffers te gaan voor een verlenging) zocht SKV na de thee de aanval. Geheel overtuigend was het niet en ook leek de ploeg nog niet klaar voor een opportunistische wedstrijdinstelling. Hoevelaken kwam daardoor niet echt in gevaar, ondanks een aantal vrije trappen op de rand van het strafschopgebied, waardoor de tijd naar de tweede klasse in het voordeel van Hoevelaken wegtikte. En mocht er nog onzekerheid bestaan, dan werd die ruim een kwartier voor tijd door Ruud Kassenaar weggenomen. De topscorer van Hoevelaken werd vanaf de middenlijn weggestuurd en liet zijn directe tegenstander de hakken zien. Kassenaar rondde zijn rush af met een geplaatste schuiver onder het lichaam van de doelman door: 2-2. De treffer werd gevierd alsof het het laatste feestje was op aarde, waarvoor iedereen was uitgenodigd. De spelers vielen elkaar om de hals, want ondanks de 6-0 voorsprong bij het beginsignaal wilde Hoevelaken niet met 4-0 verliezen om evengoed te promoveren. Het seizoen goed afsluiten was het credo voor Hoevelaken en uiteindelijk gebeurde dat ook. Vlak voor tijd liet linksback Tom Buitink nog even zien over een goede traptechniek te beschikken door invaller Jan Weyn op maat te bedienen. Diens naam gaat de boeken in als de laatste officiële doelpuntenmaker op Kleinhoven in het seizoen 2011-2012. Jelle Groosjohan maakte de winnende treffer vanaf de zijkant mee. Kort daarvoor kreeg hij een applauswissel vanwege het afscheid dat ook hij neemt. Samen met Rutger Peters werd hij direct in de bloemetjes gezet.

Kort na de treffer van Jan Weyn konden de champagneflessen open en de boerkar uit de schuur. Het is nog even afwachten hoe de poule-indeling volgend seizoen eruit ziet, omdat er geruchten rondwaren over indelingen in West, maar met de promotie naar de tweede klasse lijkt de derby met Veensche Boys in ere hersteld. Dat gaat ten koste van de derby tegen Terschuurse Boys, iets wat vooral Peter van der Weerd betreurt. Opmerkingen als: “Nu ben je eindelijk van je broer af” worden gepareerd met: “Dat vind ik echt jammer. Ik keek daar altijd naar uit”.

Ook voor John Kok is het een einde van een tijdperk: die van de individuele trainingen. De linksback van dit seizoen dreigde vanwege zijn werk niet meer twee keer te kunnen trainen, waardoor de beste man van de eerste seizoenhelft buiten de selectie leek te vallen. Na enige hoofdbrekens bedacht Jan van den Heuvel de ultieme oplossing, door John Kok op maandagmorgen individueel bij zijn voetbalvriend en voormalig kampioenenmaker Gerard van de Grootevheen te laten trainen. “Mentaal erg zwaar”, vertelde Kok na zijn invalbeurt tegen SKV, maar hij bleef door deze ingeving wel van grote waarde voor Hoevelaken.

Teamfoto sc Hoevelaken: één grote euforie

Jan van den Heuvel is de derde clubman bij sc Hoevelaken, die hoofdtrainer werd bij zijn eigen club. In het jubileumboek, dat komend jaar mei zal verschijnen, staat bij de aanvang van het seizoen 2011-2012 beschreven, dat Van den Heuvel met Hoevelaken minimaal kampioen zal moeten worden, om zijn voetbalvrienden Gerard van de Grootevheen (hoofdtrainer 1976-1979, kampioen in 1978) en Jaap van de Pol (1998-2001, kampioen in 2000) te evenaren. Zover is hij nog niet, maar met deze promotie naar de tweede klasse komt hij wel erg dichtbij. Waarna Van den Heuvel er nog even een nieuwe discussie tegenaan gooide. Wie van deze drie is er ook als speler van sc Hoevelaken kampioen geworden? Daarop is het antwoord simpel: zowel Gerard van de Grootevheen (1968) als Jan van den Heuvel (1989) werd als speler met Hoevelaken kampioen. Waarna Van den Heuvel direct meldde, dat hij zeker niet met de borst vooruit loopt. “Je was er zelf bij, die moeizame uitwedstrijd tegen Swift. Wanneer Mick Bos niet die fantastische redding verrichtte in de laatste minuut, dan zaten we niet eens in de nacompetitie. Dus alles is maar relatief. En als Mark Buitink vlak voor tijd in de thuiswedstrijd tegen Ostrabeke geen krampverschijnselen had gekregen, dan had ik hem niet gewisseld voor Milan van den Hoeven, die in de laatste minuut de 3-1 binnen kopte. Zo moet je wel realistisch blijven”.

Als, als, als … Het feit is, dat Hoevelaken in het jubileumjaar als tweedeklasser te boek staat en het er alles aan zal doen, om niet bij het 50-jarig bestaan van de club alweer te degraderen. Dat scenario kende Hoevelaken al in 1993, toen de ploeg onder Léon Corba tijdens het 30-jarig bestaan de eerste degradatie in de clubhistorie moest slikken.

Verslaggever en foto's: Robert Kreuning