Van den Burg finisht op Zandvoort niet

ZANDVOORT– Wilbert van den Burg hoopte te kunnen knallen tijdens de Trophy of the Dunes op Circuit Park Zandvoort, maar haalde tot twee keer toe de finish niet in de Dutch Renault Clio Cup. De Amersfoorter strandde in de eerste race al vroeg door een tik van een andere rijder en tijdens de tweede race speelde een gebroken demper hem parten. Toch blikt hij tevreden terug op het voorlaatste raceweekend van het seizoen. “Dit weekend ging het twee keer mis, dan zijn we de volgende keer vast weer vrij van problemen.”

ZANDVOORT– Wilbert van den Burg hoopte te kunnen knallen tijdens de Trophy of the Dunes op Circuit Park Zandvoort, maar haalde tot twee keer toe de finish niet in de Dutch Renault Clio Cup. De Amersfoorter strandde in de eerste race al vroeg door een tik van een andere rijder en tijdens de tweede race speelde een gebroken demper hem parten. Toch blikt hij tevreden terug op het voorlaatste raceweekend van het seizoen. “Dit weekend ging het twee keer mis, dan zijn we de volgende keer vast weer vrij van problemen.”

Van den Burg keerde in de aanloop naar het raceweekend terug naar de schoolbanken. Ook met elf jaar race-ervaring op zak blijk je nog genoeg te kunnen leren, zo ondervond de coureur van Visual Art Racing. Instructeur Michel Schaap gaf hem in ieder geval genoeg leerstof mee. “Een andere, frisse blik op mijn rijstijl is altijd welkom”, vertelt Van den Burg. “Ik heb een hoop van hem geleerd, moet me nu een andere manier van rijden eigen maken. Soms druist dat echt in tegen het natuurlijke, maar het ging al wel een stuk beter. Het is nu een kwestie van finetunen. Het kan alleen maar beter gaan.”

Waar hij hoopte zich de nieuwe rijstijl verder eigen te kunnen maken tijdens de races, kreeg hij daar vooral de eerste wedstrijd geen tijd voor. “Mijn start was goed, maar al in de Tarzanbocht kreeg ik een tik op het achterscherm. Ik spinde en werd geraakt door Michael Bleekemolen, die me niet meer kon ontwijken. Ik lag er meteen uit met een kromme achteras. Erg frustrerend, maar de jongens zorgden er zoals altijd voor dat de auto er weer goed bij stond voor de tweede race.”

In de openingsfase van die tweede wedstrijd was de spanning om te snijden. Van den Burg: “Bumper aan bumper: de eerste vijf ronden was ik volop in gevecht. Ik kwam klem te zitten achter Marcel van de Maat, maar was echt een klap sneller. Bij de Mastersbocht zat ik helemaal naast hem, maar hij stuurde gewoon in. Ontzettend zonde, want dat betekende opnieuw schade. Even later schoot ik zelf ook nog van de baan. De auto voelde heel erg onzeker, dus ik vond het niet verantwoord door te rijden. In de pits bleek dat de demper gebroken was.”

Van den Burg kon zijn pechweekend kort na de races gelukkig alweer relativeren. “Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt. Maar we weten waar het aan ligt, dat maakt het makkelijker om het te accepteren. Ik geniet heel erg van de autosport, vind het ook geweldig dat we dat dit weekend hebben kunnen delen met 120 gasten. Laat het maar twee keer mis gaan, dan zijn we tijdens de Finaleraces vast weer vrij van problemen.”

Foto's: Rob Maas