Die zijn ook vermoord.
Ze heeft een mooie, dikke bos donker haar dat op haar schouders valt, op een truitje met een hoge col dat, zo te zien, gebreid is. Misschien wel door Rika, haar moeder, die eveneens vermoord is. Je ziet een stukje van haar linkeroor. Haar voorhoofd zie je niet door het haar dat tot vlak boven haar wenkbrauwen reikt. Met haar grote donkere ogen kijkt ze geconcentreerd naar de fotograaf. Er kan geen lachje af. Ze zou op de foto zomaar vijf jaar oud kunnen zijn.
Dan is de foto gemaakt kort voordat ze is vermoord.
Ik vraag me af wat ze op dat moment denkt. Misschien leek het haar ouders een goed idee om nog een paar foto’s te laten maken. Je weet maar nooit. Ik vraag me af of Berthie dat heeft aangevoeld. Berthie woonde aan de Holkertstraat 13 in Nijkerk, voordat ze moest vertrekken om te worden vermoord. Ze had daar vast ook vriendjes en vriendinnetjes. Ik vraag me af wat zij deden toen Berthie haar huis verliet. En wat zouden zij op dat moment hebben gedacht? Wat zouden hun ouders hen hebben verteld? Ook vraag ik me af of zij, toen de oorlog voorbij was, en Berthie al bijna een jaar dood was, nog wel eens aan hun vriendin terugdachten.
Ik hoop en denk van wel.
Bijdrage van Hans Dammingh
