Hans Dammingh over Theater Streams Breede Beek

De Breede Beek was een belangrijke levensader.

Dieren werden er vroeger naartoe getrokken om eruit te drinken, net als de mens. Dat vormde de inspiratie voor de naam van het theater: het zou voorzien in een levensbehoefte en een creatieve ontmoetingsplek worden. Er was lang op gewacht, meer dan zeven jaar, maar dat leek het meer dan waard. Op het balkon was plek voor rolstoelen. Een deel van het theater was speciaal ingericht voor mensen die gevoelig zijn voor prikkels. Een restaurant maakte deel uit van het plan. Producten lokaal inkopen. Overal was rekening mee gehouden. De ambities logen er niet om. Els Koopmans: ‘We willen de verdieping opzoeken en onderwerpen aan de kaak stellen die spelen in het maatschappelijke leven.’ (AD, 21.6.21). Wat konden we ons nog meer wensen.

Maar nu lees ik dat de Stichting Streams heeft besloten om per 31 december 2026 te stoppen met de theaterprogrammering. Uitgebreid onderzoek zou uitwijzen ‘dat het in de huidige vorm financieel niet langer haalbaar is om de theateragenda op een duurzame manier voort te zetten’. Ik lees dat de organisatie haar grote dank uitspreekt aan alle bezoekers, artiesten en betrokkenen die de Breede Beek tot een warme ontmoetingsplek hebben gemaakt. Dat laatste kan ik alleen maar beamen.

Woensdag 5 maart van dit jaar was ik er te gast. Zanger Tim Knol trad er op voor een volle zaal. Hij was bij die gelegenheid niet alleen, maar liet zich vergezellen door een tiental gitaren, ieder met een eigen klankkleur en geschiedenis. ‘Wanderings’ heette het programma. Tim is al jaren een wandelaar. Hij vertelt erover en – dat vooral – hij zingt, zichzelf begeleidend op een van zijn gitaren. Over zwerftochten, opwindende zonsondergangen, gloeiend hete koffie, het ochtendlicht, de weg naar de open hemel. Tim vertoont filmbeelden die binnenkomen. Belichting en geluid zijn perfect. De medewerkers, vast vele vrijwilligers, zorgen voor een warme ambiance. Heerlijk avondje was het.

Er zal vast nog wel eens iets gebeuren, maar van een theaterprogrammering is in de Breede Beek straks geen sprake meer. Het lijkt einde verhaal, maar is er echt geen redden meer aan? Wil de gemeente niet bijspringen? Wil de Stichting Streams geen hulp accepteren, geen water bij de wijn doen?

Afgelopen week bereikt me ook het bericht dat de projectontwikkelaar niet uit zichzelf de heg bij zijn woning, Huize Hoevelaken, gaat snoeien. De wethouder had het hem gevraagd. En dat terwijl de gemeente, de bevolking, wij allen, met de wet in de hand duidelijk hebben gemaakt dat die heg moet verdwijnen. Maar nee, allereerst dienen allerlei zaken naar verluidt ‘in samenhang’ te worden bezien. Het riekt naar uitstel, lange baan, afstel

Waar is onze lokale democratie als je haar nodig hebt? Kunnen en willen we nog wel een vuist maken?

Hans Dammingh