27 April 1912 verhuist het gezin Strang naar Toronto in Canada om daar een beter leven op te bouwen.
Na zijn schooltijd werkt Walter als schilder en behanger in het bedrijf van zijn vader. Zevenentwintig is hij als hij trouwt met Florence. In september 1940 gaat hij het leger in. Dat doen zijn vier broers ook. Walter zal als enige de oorlog niet overleven. In 1943 wordt hij als radio-telefonist toegevoegd aan The Loyal Edmonton Regiment: de ‘Eddies’. Ze verjagen de Duitsers met succes vanuit Italië naar het noorden. 19 april 1945 belandt hij in Hoevelaken, waar zich Duitse troepen ophouden. Bij de dorpskerk wordt hij dodelijk getroffen door een Duitse mortier. Hij is dan 36 en laat Florence als weduwe achter.
Ik lees dat Walter zich op 15 juli 1940 als vrijwilliger aanmeldde voor het Canadese leger.
Laat dat even op je inwerken. Je meldt je als vrijwilliger. Je bent bereid je vrouw achter te laten, je leven op het spel te zetten, in een oorlog die niet de jouwe is. Je doet dat omdat niet alleen je eigen vrijheid je dierbaar is, maar ook die van Europeanen, van wie je er misschien enkelen kent, maar veruit de meesten niet.
Walter Strang durfde te handelen in een oorlogssituatie en hij deed het niet eens voor zichzelf: hij verzette zich tegen het fascisme, zette zich in voor anderen.
Voor onze vrijheid.
Ruim tachtig jaar lijken we niet eens meer bereid om ons massaal uit te spreken tegen opmerkingen waarvan je weet dat ze niet deugen. Omdat ze medeburgers die tot minderheden behoren over één kam scheren, discrimineren. Als we ons nu al niet durven uit te spreken, in een periode waarin het veilig is, zullen we dat dan wel doen wanneer het gevaarlijk wordt?
De plaquette bij het Walter Strang monument, Park Weldam 2, Hoevelaken, vermeldt: "Hier sneuvelde 19.4.45 W. Strang van het Canadeesche leger. In zijn nagedachtenis eren wij onze bevrijders." Het staal waaruit zijn beeltenis is opgetrokken, verwijst naar de industrie in Glasgow, zijn geboorteplaats, en naar de mortier die hem treft in Hoevelaken, de plaats waar hij sterft op de dag dat hij ons dorp bevrijdt.
Walter Strang zelf was een ‘man van staal’.
Wie of wat zijn jij en ik eigenlijk, nu het erop aankomt?
Bijdrage van Hans Dammingh
