As ik vrogger thuus kwam (joare 70 van de veurege eeuw) waare voader en moeder altied druk, ok as et boove de darteg groaje was, altied bezeg in de hof of in et hooiland.
Voader vun oens d'r belachelek bie loope in korte broek en T- schirt, dat was niks veur hum, hie liep zoemer en wienter zowat in dezelfde kleere: pet op, hemd, boezeroen, lange oenderbroek, gebreide sokke en een mesjester broek met galge, in die heete tied had ie gien borstrok an...
Z,n simpele commentaar was: WOAR IN DE WINTER DE KOU NIET DEURHEEN GOAT KOMT IN DE ZOEMER DE WAARMT NIET DEUR.
Loater wier dat anders, "ze woende arg achterof, zoveer achterof dat ze altied et acht-uur Journoal wouwe zien, de weereld kos wel vergoan weeze zoender dat ze et e'markt ha'n", en as je achter de hooge tuinheg vandoan kwam en nog een bocht nam zag je ze pas...
Zag d'r vaak koddeg uut, stel je veur, moeder met heur rok umhoog op een tuinstoel, voete in een teiltsje koud woater en de hoend op schoot, altied leeze of proate want ze ha'n veul anloop, voader hield z'n kleedingveurschriften uut de joare darteg vol en was volges moeder bezeg of hie altied op aarde zou blieve.
Veerders vertelde ze van vriende van hun die in een heete zoemer altied oender een Appelboom zaate, et heele gezin bie mekoar: Veul te heet um te warke. In kouwe wienters zaate ze met z'n alle roend de kachel, je road et al: veul te koud um te warke.
bijdrage van Ap uut Appel