Hoevelaken laat en moeizaam langs Oene
“Het is jammer dat zowel in de laatste thuiswedstrijd tegen Zeewolde (1-2) als vorige week bij Elspeet (2-2) de tegenstander in de laatste minuut een doelpunt produceerde. Het blijkt dus, dat je tot het laatste fluitsignaal van de scheidsrechter op je hoede moet blijven”.
Met bovenstaande zin eindigde het bestuur van voetbalvereniging Oene de voorbeschouwing op de wedstrijd met sc Hoevelaken in het programmaboekje. Deze wijze les hebben de spelers van Oene echter niet ter harte genomen, want tegen Hoevelaken lieten de Oenenaren voor de derde wedstrijd op rij punten liggen in de laatste speelminuten. In de tweede minuut van de extra tijd schoot Tim Overmars Hoevelaken naar een 2-1 overwinning, die gevierd werd als een kampioenschap, maar uiterst moeizaam tot stand kwam. Ook Hoevelaken heeft trouwens iets met de laatste speelminuten, want vorige week sleepte deze ploeg tegen ’t Harde pas in de 95e speelminuut een zwaarbevochten punt uit de strijd.
Hoevelaken had het in Oene moeilijk om zich tegen de gastheren staande te houden. Niet figuurlijk, maar letterlijk. Het aantal keren dat een speler uit de Hoevelakense equipe uitgleed of over de bal struikelde was niet op twee handen te tellen. Net als het aantal hoekschoppen trouwens, dat Oene in de wacht wist te slepen. Met die dode spelmomenten was Oene het gevaarlijkst, iets wat van Hoevelaken niet kon worden gezegd. Met een beperkt aantal oogstrelende aanvallen bestookte Hoevelaken wel het Oenense doel, maar tot grote kansen kwam het niet. Wel viel een hachelijk moment in het Hoevelakense strafschopgebied te noteren. Een vrije val van aanvoerder Arjan Gerrits was volgens de veldspelers van Oene een geheide strafschop. De Oenense stuurlui aan de wal vonden het geduikel van Gerrits vooral een Schwalbe. Ook de scheidsrechter zag er niets in, waarmee Hoevelaken met de schrik vrij kwam.
De treffers in het voor Hoevelaken moeizame duel vielen in de tweede helft. De eerste twaalf minuten na de hervatting, die voor Hoevelaken begon met Tom Buitink op de plaats van Peter van der Weerd. De aanvoerder van Hoevelaken kwam vlak voor rust in botsing met de sluitpost van Oene en bleef met een pijnlijke stuit in de kleedkamer achter. De treffer kwam van de bil van Mark Buitink, die het leer ongelukkig raakte na een schot van de reeds eerder genoemde Arjan Gerrits. De lichte afwijking die de richting van de bal kreeg was voldoende om de goed keepende Sjoerd Kloppenburg kansloos te laten: 1-0.
De achterstand was voor hoofdtrainer Jan van den Heuvel de mogelijkheid om zijn hobby uit te oefenen: aanvallend wisselen. In de 20e minuut kwam aanvaller Lex van Middelaar in het veld voor middenvelder Joeri van den Hoeven. Een klein kwartier later mocht Ruud Kassenaar opdraven voor centrumverdediger Ewoud van de Brug. Vooral die laatste wissel was van grote invloed op de wedstrijd. Al twee minuten na zijn inbreng mocht de ‘koning van de dode momenten’ zijn klasse tonen bij een vrije trap. Van ruim twintig meter schoot hij de bal loeihard tegen de lat, waarna Tom Buitink op de juiste plaats stond om de gelijkmaker op het bord te tikken. Nog geen minuut later kon Kassenaar de wedstrijd zelf beslissen, maar oog in oog met de doelman verloor de Hoevelakense aanvaller het duel met de sluitpost, die attent reageerde op de toch niet misselijke inzet.
Beide acties van Ruud Kassenaar waren het startschot voor een open voetbalfase, waarbij Oene de weg kwijt leek en zwaar onder druk werd gezet, maar in de counter toch niet ongevaarlijk bleef. Het was tien minuten lang billen knijpen aan beide kanten, met uiteindelijk een voltreffer voor Hoevelaken. In de tweede minuut van de extra tijd kogelde Tim Overmars de bal snoeihard tegen de touwen. Gezien de ontlading leek het kampioenschap binnen, maar daarvoor moeten eerst nog 22 wedstrijden worden gespeeld en 66 punten worden verdeeld. Te beginnen op Kleinhoven, met de wedstrijd tegen DSV ’61 komende zaterdag op het programma.
