
Na zes wedstrijden is het Hoevelaken nog steeds niet gelukt, om de smaak van een moeizame competitiestart weg te spoelen.
De hoopvolle overwinning van vorige week tegen VOP kreeg geen vervolg in Terschuur. In de derby der derby’s in de Derde Klasse B was Hoevelaken lang de bovenliggende partij, maar stapte het uiteindelijk toch puntloos van de mat. Een gebrek aan alertheid voorafgaande aan de tweede Terschuurse treffer was daarvan één van de oorzaken.

In het programmablad van Terschuurse Boys werd het karakter van de wedstrijd uitstekend beschreven: "Bij deze wedstrijd vallen belangen van de ranglijst, de gewonnen en verloren wedstrijden, de doelpunten enz… allemaal weg. Het is simpel, een derby wil je winnen, hoe dan ook. En een thuiswedstrijd tegen Hoevelaken is voor ons de overtreffende trap van een derby."
De spelers van Hoevelaken kenden allemaal het belang van niet alleen de geest van de derby, maar ook de goede voorzetting na de ingeslagen weg van vorige week. Hoevelaken begon daarom strijdlustig en aanvallend aan de ontmoeting met Terschuurse Boys en dat resulteerde al na zes minuten in een fantastische treffer. Michel van de Bunt kwam op een, voor een linkspoot, geweldige plek op het veld in balbezit en wist de bal met een bekeken en sublieme boogbal achter de kansloze Terschuurse doelman te werken. De feestvreugde was enorm, want van een dergelijke start in zo’n beladen wedstrijd kun je alleen naar dromen.
Het tweede doel was vervolgens, om die goede lijn door te trekken en dat leek aardig te lukken. Tot op het kwartier bleef Hoevelaken de aanval zoeken en leek Patrick Kloppenburg de marge te verdubbelen. Met zijn snelheid wist hij de Terschuurse verdedigers achter zich te laten en daar waar iedereen wachtte op de vernietigende uithaal, bleef de linkerspits besluiteloos en was de bal een prooi voor de doelman. De 2-0 bleef uit en nog geen minuut later was duidelijk, dat de mogelijkheid van Patrick een kans met gevolgen was. Terschuur ging opgelucht in de tegenaanval, wat resulteerde in een vernietigende uithaal van Gydo Vos op de lat, waarna Rob Porte als eerste ter plekke was om de carambolerende bal in het Hoevelakense doel te werken. Hoevelaken kon weer opnieuw beginnen en dat voelde als een tegenslag.
Die tegenslag werd nog groter, toen in de 34e minuut rechter flankaanvaller Edwin Duijst zich de kaas van het brood liet eten door een Terschuurse terriër. Met een enorme uithaal van zo’n 35 meter werd vervolgens de bal door Gydo Vos tegen de Hoevelakense touwen geknald. En daarmee leek de wedstrijd gekanteld. Totdat Ludo Horst in de slotminuut alleen op het Terschuurse doel kon afstomen. De rood-witte fans dachten al aan een schot of een passeerbeweging, maar ook nu was de sluitpost van de buren de situatie meester en ontfutselde hij met de voet relatief eenvoudig de bal van de Hoevelakense middenvelder.

Met topscorer Ruud Kassenaar voor Edwin Duijst begon Hoevelaken aan de tweede helft. In die helft werd duidelijk, dat Hoevelaken maar één doel had: het behalen van een resultaat. Met ziel en zaligheid probeerde Hoevelaken de aanval te zoeken, wat echter niet tot grote mogelijkheden leidde. Ondanks de lengte in de ploeg van Harry Oussoren was de Terschuurse luchtmacht die van Hoevelaken de baas. Voor Terschuurse Boys was het ‘vrouw en kinderen eerst’ en die reddingspoging lukte wonderwel. Met Ramon Geijtenbeek voor de gekwetste Ludo Horst kreeg Hoevelaken wat meer aanvallende impulsen en toen Gydo Vos van de gastheren zijn tweede gele kaart ontving, had Hoevelaken zelfs nog ruim tien minuten een man meer situatie. Het hielp de gasten echter niet. Na twee minuten extra tijd, relatief weinig gezien het nodige oponthoud, gingen de armen bij de thuisploeg omhoog en de koppen van de dappere Hoevelakense strijders omlaag.
Hoevelaken blijft daardoor (nog even) in de kelder van de Derde Klasse B en kan het toewerken naar een nieuwe wedstrijd van de waarheid, het thuisduel tegen Rood-Wit ’58. Vorig seizoen ging Hoevelaken in een vriendschappelijk duel in de winterstop nog knullig en zielloos onderuit tegen de mensen uit Krachtighuizen, toen nog onder leiding van Gerwin Dekker. Revanche op die wedstrijd is geen must, wel een goed resultaat om een beetje te kunnen klimmen. Want waren er na de nederlaag tegen Batavia nog 75 punten te verdelen, inmiddels zijn dat er nog maar 60. Echter, gezien het spelbeeld en de strijdlust van deze zaterdag, zullen van dat aantal er ongetwijfeld nog diverse punten aan de huidige zes van Hoevelaken worden toegevoegd.
bijdrage van Robert Kreuning