Krappe nederlaag tegen koploper

HOEVELAKEN - Voetbal blijft een enerverend spelletje. Op paaszaterdag schotelden UVV en Hoevelaken de trouwe supportersschare een voorstelling voor, die de temperatuur in het Maximapark van Vleuten niet deed stijgen. Hoevelaken vertrok echter wel met drie punten richting Hoevelaken. Paasmaandag moest Hoevelaken opnieuw ‘de wei’ in, nu tegen koploper De Meern. De wedstrijd was van een aanzienlijk hoger niveau, maar het Hoevelakense puntenconto werd niet aangevuld. Wellicht was het ontbreken van spits Jan Weyn daarvan de oorzaak. Tegen UVV liet hij in de slotminuten een enorme kans liggen, waarvan gehoopt werd dat hij dit kruit tot maandag had bewaard. De topscorer van Hoevelaken had echter andere dingen aan zijn hoofd. Drie dagen eerder dan uitgerekend werd Jan vader van een zoon, Dion, waarmee in ieder geval één Hoevelaker in de prijzen viel. Uiteraard gaan namens sc Hoevelaken de felicitaties uit naar Sasja en Jan.Het gat dat Jan Weyn achterliet in de wedstrijd tegen De Meern werd opgevuld dor Michel van de Bunt. Verder gaf Jan van den Heuvel het vertrouwen aan dezelfde spelers, die bij UVV drie punten wisten te stelen. ‘Never change a winning team’, moet de Hoevelakense hoofdtrainer gedacht hebben, maar in zijn achterhoofd wist hij, dat De Meern van een ander kaliber zou zijn dan UVV. “Wanneer we al moeite hebben om UVV van ons af te houden, hoe moet dat dan maandag gaan?” liet hij zich in Vleuten ontvallen. Maar de wedstrijd tegen De Meern bleek alleraardigst. Vooral de tweede helft bracht veel strijd en bezieling en dat moest ook wel, want na een late, maar niet onverdiende treffer in de slotminuten van de eerste helft keek Hoevelaken halverwege tegen een 1-0 achterstand aan. Hoevelaken had in de eerste doorgang al want kunst en vliegwerk moeten verrichten, maar probeerde, meer dan tegen UVV, ook zelf mee te voetballen. Het spel van de koploper gaf daar ook aanleiding toe, al kreeg Hoevelaken in de eerste doorgang maar één kans van betekenis: John Kok kreeg op 25 meter de bal goed op zijn schoen, maar na zijn ziedende uithaal trof het leer net geen doel.In de tweede helft, met de wind in het gezicht, probeerde Hoevelaken aanvallend wat meer druk te zetten. Toen het na een half uur spelen, met onder andere een bal op de binnenkant van de paal achter Mick Bos, nog altijd 1-0 voor de gasten was, beproefde Jan van den Heuvel zijn bekende methode: kiezen voor de aanval. Centrale verdediger en aanvoerder Raymond Buis werd geofferd voor aanvaller Erik van de Lagemaat. Direct effect had dat niet, want na een ongelukkige verdedigende actie en een lange denkperiode van de arbiter van dienst ging de bal op de stip, na een wat onduidelijke handsbal. Van opzet leek geen sprake, waardoor een hoekschop een betere beslissing was geweest, maar Mick Bos kreeg toch een man op elf meter tegenover zich. Op de inzet had de Hoevelakense sluitpost geen kans: 0-2De wedstrijd leek met die treffer gespeeld, maar enkele minuten later deed Hoevelaken plotseling weer volledig mee in de strijd. Na een hoogstandje grabbelen van de doelman van De Meern kon Ruud Kassenaar de bal van tien meter afstand vrij inkoppen. Of de bal de lijn gepasseerd was, daarover wordt door vriend en vijand nog altijd gediscussieerd. Het goedkeuren van de treffer leek een goedmakertje voor de strafschop, maar door het doelpunt werd de strijd tussen Hoevelaken en De Meern wel weer een echt duel. Ook Tim van Soeren werd nog ingezet voor John Kok, de uiteindelijke man van de wedstrijd, waarmee het volle kracht vooruit ging. Hoevelaken werd nog een paar keer gevaarlijk, maar de qua werklust verdiende gelijkmaker kwam er niet. Het goed ingezette paasweekend kreeg tegen De Meern derhalve geen vervolg, al mag uit de strijdwijze van Hoevelaken moed worden geput voor de komende wedstrijden tegen Argon (6 april thuis) en IJFC (9 april uit).

HOEVELAKEN - Voetbal blijft een enerverend spelletje. Op paaszaterdag schotelden UVV en Hoevelaken de trouwe supportersschare een voorstelling voor, die de temperatuur in het Maximapark van Vleuten niet deed stijgen. Hoevelaken vertrok echter wel met drie punten richting Hoevelaken. Paasmaandag moest Hoevelaken opnieuw ‘de wei’ in, nu tegen koploper De Meern. De wedstrijd was van een aanzienlijk hoger niveau, maar het Hoevelakense puntenconto werd niet aangevuld. Wellicht was het ontbreken van spits Jan Weyn daarvan de oorzaak. Tegen UVV liet hij in de slotminuten een enorme kans liggen, waarvan gehoopt werd dat hij dit kruit tot maandag had bewaard. De topscorer van Hoevelaken had echter andere dingen aan zijn hoofd. Drie dagen eerder dan uitgerekend werd Jan vader van een zoon, Dion, waarmee in ieder geval één Hoevelaker in de prijzen viel. Uiteraard gaan namens sc Hoevelaken de felicitaties uit naar Sasja en Jan.

Het gat dat Jan Weyn achterliet in de wedstrijd tegen De Meern werd opgevuld dor Michel van de Bunt. Verder gaf Jan van den Heuvel het vertrouwen aan dezelfde spelers, die bij UVV drie punten wisten te stelen. ‘Never change a winning team’, moet de Hoevelakense hoofdtrainer gedacht hebben, maar in zijn achterhoofd wist hij, dat De Meern van een ander kaliber zou zijn dan UVV. “Wanneer we al moeite hebben om UVV van ons af te houden, hoe moet dat dan maandag gaan?” liet hij zich in Vleuten ontvallen. Maar de wedstrijd tegen De Meern bleek alleraardigst. Vooral de tweede helft bracht veel strijd en bezieling en dat moest ook wel, want na een late, maar niet onverdiende treffer in de slotminuten van de eerste helft keek Hoevelaken halverwege tegen een 1-0 achterstand aan. Hoevelaken had in de eerste doorgang al want kunst en vliegwerk moeten verrichten, maar probeerde, meer dan tegen UVV, ook zelf mee te voetballen. Het spel van de koploper gaf daar ook aanleiding toe, al kreeg Hoevelaken in de eerste doorgang maar één kans van betekenis: John Kok kreeg op 25 meter de bal goed op zijn schoen, maar na zijn ziedende uithaal trof het leer net geen doel.

In de tweede helft, met de wind in het gezicht, probeerde Hoevelaken aanvallend wat meer druk te zetten. Toen het na een half uur spelen, met onder andere een bal op de binnenkant van de paal achter Mick Bos, nog altijd 1-0 voor de gasten was, beproefde Jan van den Heuvel zijn bekende methode: kiezen voor de aanval. Centrale verdediger en aanvoerder Raymond Buis werd geofferd voor aanvaller Erik van de Lagemaat. Direct effect had dat niet, want na een ongelukkige verdedigende actie en een lange denkperiode van de arbiter van dienst ging de bal op de stip, na een wat onduidelijke handsbal. Van opzet leek geen sprake, waardoor een hoekschop een betere beslissing was geweest, maar Mick Bos kreeg toch een man op elf meter tegenover zich. Op de inzet had de Hoevelakense sluitpost geen kans: 0-2
De wedstrijd leek met die treffer gespeeld, maar enkele minuten later deed Hoevelaken plotseling weer volledig mee in de strijd. Na een hoogstandje grabbelen van de doelman van De Meern kon Ruud Kassenaar de bal van tien meter afstand vrij inkoppen. Of de bal de lijn gepasseerd was, daarover wordt door vriend en vijand nog altijd gediscussieerd. Het goedkeuren van de treffer leek een goedmakertje voor de strafschop, maar door het doelpunt werd de strijd tussen Hoevelaken en De Meern wel weer een echt duel. Ook Tim van Soeren werd nog ingezet voor John Kok, de uiteindelijke man van de wedstrijd, waarmee het volle kracht vooruit ging. Hoevelaken werd nog een paar keer gevaarlijk, maar de qua werklust verdiende gelijkmaker kwam er niet. Het goed ingezette paasweekend kreeg tegen De Meern derhalve geen vervolg, al mag uit de strijdwijze van Hoevelaken moed worden geput voor de komende wedstrijden tegen Argon (6 april thuis) en IJFC (9 april uit).

Bijdrage van Robert Kreuning