Politie-inval blijft uit op Kleinhoven

HOEVELAKEN - Marco van Basten speelde in zijn jonge jaren bij het Utrechtse UVV. Volgens het bord in de hal van het clubhuis aldaar is hij nog steeds lid van de Club van Honderd. Momenteel is Van Basten hoofdtrainer van sc Heerenveen, waarmee hij tot aan Paaszaterdag vier wedstrijden op rij wist te winnen. Zijn oude cluppie UVV wist in de afgelopen vier wedstrijden eenzelfde resultaat te behalen, maar sc Hoevelaken kwam afgelopen zaterdag hardhandig een einde aan maken aan deze succesvolle reeks. Na twee speelhelften stond er een 1-2 score op het Utrechtse scorebord en die cijfers waren vooral voor sc Hoevelaken euforisch. Tot aan sluitingstijd was het op Kleinhoven wachten op een inval van de politie, vanwege het stelen van drie punten, maar de ‘misdaad’ stond niet hoog genoeg op het prioriteitenlijstje van de dit jaar nieuw ingestelde Nationale Politie, zodat acties achterwege bleven en Hoevelaken de drie punten op haar conto kon bijschrijven. Frustratie daarover was er vooral bij de gastenheren, die volgens hun doelman drie klassen beter waren, maar bij Hoevelaken werd er alleen maar gelachen. “Dit is zo belangrijk”, was de allesoverheersende gedachte na afloop, dat niemand rouwde om de wijze waarop Hoevelaken aan haar punten was gekomen.De wedstrijd was nog maar twee minuten oud, of UVV had al twee reële mogelijkheden om zeep geholpen. Pas na enkele minuten kon Hoevelaken zelf in aanvallend opzicht iets ondernemen, maar Tom Buitink, sinds lange tijd weer in de Hoevelakense basis, gaf de ‘voor’zet vooral achter de meegelopen aanvallers. Niet veel later was het echter wel raak. Na bijna een kwartier worstelde Hoevelaken zich weer onder de Utrechtse druk vandaan, waarbij Tom Buitink in het strafschopgebied aan zijn mouw naar de grond werd getrokken. De woensdag 21 jaar geworden scheidsrechter was onberispelijk en wees naar de stip. Ruud Kassenaar liet zich dit buitenkansje niet ontnemen en schoot de bal hard tegen de touwen.Hoevelaken putte wat moed uit deze voorsprong en wist zich enkele malen uit de Utrechtse omarming los te wurmen. De assistent-scheidsrechter van UVV was in dergelijke fasen echter de redder in nood, want wat hij in Hoevelaken deed, deed hij ook in Vleuten: bij gevaar de vlag omhoog. Met scherp vlaggen had zijn handelen niets te maken, met de voetbalsport geen eer bewijzen echter des te meer. Hoevelaken voelde dan ook gerechtigheid, toen de jonge arbiter tien minuten voor tijd een vlagsignaal negeerde en Jan Weyn vrije doortocht gaf. Met die actie schoot de aanstaande vader Hoevelaken op voorsprong.Het verhaal is echter nog niet zo ver. Naarmate de eerste helft vorderde zette UVV Hoevelaken steeds meer op eigen helft vast. Jan Weyn werd een eenzame eilandbewoner en de gelijkmaker kwam steeds dichterbij. Na drie hoekschoppen op rij was het zo ver, dat UVV via een kopbal op het zogenoemde psychologisch juiste moment langszij kwam. Waar Hoevelaken met een voorsprong hoopte te gaan rusten, daar werd het in de tweede minuut van de extra tijd gelijk: 1-1.De tweede helft gaf voor de Hoevelakense supporters al snel het beeld, dat het wel eens een lange tweede helft zou kunnen worden. Voor de mannen van Jan van den Heuvel was het vooral tegenhouden wat de klok sloeg en dat ging met hangen en wurgen. Diverse UVV-spelers konden in het Hoevelakense strafschopgebied worden aangespeeld, maar tot echt gevaar kwam het niet. Hoevelaken daarentegen kwam nog niet tot aan de middenlijn, ondanks de wind in de rug, en de vraag was dan ook, wanneer het UVV doel in de middencirkel zou worden geposteerd. Uiteindelijk hoefde dat niet, want in de 80e minuut bleek, dat Hoevelaken toch dat ene beetje geluk kreeg, waar een ploeg in degradatienood zo naar verlangt. Na een x-aantal foutieve vlagsignalen was ook de jonge scheidsrechter Fledderus het gedrag van zijn ‘assistent’ zat en liet Jan Weyn, na een diepe bal, terecht doorlopen. Weyn omspeelde eenvoudig de doelman, die balend achterbleef en schoof de bal in het net. Met een moyenne van één treffer uit één kans was Weyn daarmee uiterst succesvol. Hoewel UVV bleef overheersen had Weyn, met een tweede één op één situatie, de wedstrijd drie minuten voor tijd in het slot kunnen gooien. De relaxte laatste drie minuten bleven daarmee uit, maar na drie minuten extra tijd werd er aan alle onzekerheid toch een einde gemaakt. Als dieven in de nacht verlieten de Hoevelakense spelers het veld, met een brede grijns rond de lippen. Het Paasweekend had voor Hoevelaken niet mooier kunnen beginnen. Nu kijken of er Paasmaandag, thuis tegen koploper De Meern, een vervolg aan dit onverwachte succesje kan worden gegeven.

HOEVELAKEN - Marco van Basten speelde in zijn jonge jaren bij het Utrechtse UVV. Volgens het bord in de hal van het clubhuis aldaar is hij nog steeds lid van de Club van Honderd. Momenteel is Van Basten hoofdtrainer van sc Heerenveen, waarmee hij tot aan Paaszaterdag vier wedstrijden op rij wist te winnen. Zijn oude cluppie UVV wist in de afgelopen vier wedstrijden eenzelfde resultaat te behalen, maar sc Hoevelaken kwam afgelopen zaterdag hardhandig een einde aan maken aan deze succesvolle reeks. Na twee speelhelften stond er een 1-2 score op het Utrechtse scorebord en die cijfers waren vooral voor sc Hoevelaken euforisch. Tot aan sluitingstijd was het op Kleinhoven wachten op een inval van de politie, vanwege het stelen van drie punten, maar de ‘misdaad’ stond niet hoog genoeg op het prioriteitenlijstje van de dit jaar nieuw ingestelde Nationale Politie, zodat acties achterwege bleven en Hoevelaken de drie punten op haar conto kon bijschrijven. Frustratie daarover was er vooral bij de gastenheren, die volgens hun doelman drie klassen beter waren, maar bij Hoevelaken werd er alleen maar gelachen. “Dit is zo belangrijk”, was de allesoverheersende gedachte na afloop, dat niemand rouwde om de wijze waarop Hoevelaken aan haar punten was gekomen.

De wedstrijd was nog maar twee minuten oud, of UVV had al twee reële mogelijkheden om zeep geholpen. Pas na enkele minuten kon Hoevelaken zelf in aanvallend opzicht iets ondernemen, maar Tom Buitink, sinds lange tijd weer in de Hoevelakense basis, gaf de ‘voor’zet vooral achter de meegelopen aanvallers.
Niet veel later was het echter wel raak. Na bijna een kwartier worstelde Hoevelaken zich weer onder de Utrechtse druk vandaan, waarbij Tom Buitink in het strafschopgebied aan zijn mouw naar de grond werd getrokken. De woensdag 21 jaar geworden scheidsrechter was onberispelijk en wees naar de stip. Ruud Kassenaar liet zich dit buitenkansje niet ontnemen en schoot de bal hard tegen de touwen.
Hoevelaken putte wat moed uit deze voorsprong en wist zich enkele malen uit de Utrechtse omarming los te wurmen. De assistent-scheidsrechter van UVV was in dergelijke fasen echter de redder in nood, want wat hij in Hoevelaken deed, deed hij ook in Vleuten: bij gevaar de vlag omhoog. Met scherp vlaggen had zijn handelen niets te maken, met de voetbalsport geen eer bewijzen echter des te meer. Hoevelaken voelde dan ook gerechtigheid, toen de jonge arbiter tien minuten voor tijd een vlagsignaal negeerde en Jan Weyn vrije doortocht gaf. Met die actie schoot de aanstaande vader Hoevelaken op voorsprong.
Het verhaal is echter nog niet zo ver. Naarmate de eerste helft vorderde zette UVV Hoevelaken steeds meer op eigen helft vast. Jan Weyn werd een eenzame eilandbewoner en de gelijkmaker kwam steeds dichterbij. Na drie hoekschoppen op rij was het zo ver, dat UVV via een kopbal op het zogenoemde psychologisch juiste moment langszij kwam. Waar Hoevelaken met een voorsprong hoopte te gaan rusten, daar werd het in de tweede minuut van de extra tijd gelijk: 1-1.

De tweede helft gaf voor de Hoevelakense supporters al snel het beeld, dat het wel eens een lange tweede helft zou kunnen worden. Voor de mannen van Jan van den Heuvel was het vooral tegenhouden wat de klok sloeg en dat ging met hangen en wurgen. Diverse UVV-spelers konden in het Hoevelakense strafschopgebied worden aangespeeld, maar tot echt gevaar kwam het niet. Hoevelaken daarentegen kwam nog niet tot aan de middenlijn, ondanks de wind in de rug, en de vraag was dan ook, wanneer het UVV doel in de middencirkel zou worden geposteerd. Uiteindelijk hoefde dat niet, want in de 80e minuut bleek, dat Hoevelaken toch dat ene beetje geluk kreeg, waar een ploeg in degradatienood zo naar verlangt. Na een x-aantal foutieve vlagsignalen was ook de jonge scheidsrechter Fledderus het gedrag van zijn ‘assistent’ zat en liet Jan Weyn, na een diepe bal, terecht doorlopen. Weyn omspeelde eenvoudig de doelman, die balend achterbleef en schoof de bal in het net. Met een moyenne van één treffer uit één kans was Weyn daarmee uiterst succesvol. Hoewel UVV bleef overheersen had Weyn, met een tweede één op één situatie, de wedstrijd drie minuten voor tijd in het slot kunnen gooien. De relaxte laatste drie minuten bleven daarmee uit, maar na drie minuten extra tijd werd er aan alle onzekerheid toch een einde gemaakt. Als dieven in de nacht verlieten de Hoevelakense spelers het veld, met een brede grijns rond de lippen. Het Paasweekend had voor Hoevelaken niet mooier kunnen beginnen. Nu kijken of er Paasmaandag, thuis tegen koploper De Meern, een vervolg aan dit onverwachte succesje kan worden gegeven.

Bijdrage van Robert kreuning