Pressievoetbal levert sc Hoevelaken winst
Hoevelaken heeft de draad van de maanden oktober en november 2014 weer opgepakt. Na een aantal losse steken in de maanden december 2014 en februari 2015 viel er tegen CJVV eindelijk weer eens een overwinning te noteren.
En een degelijke ook. Met een enorme pressie vooruit hield Hoevelaken de gasten uit het Amersfoortse Vermeerkwartier voortdurend onder druk en daarmee had de ploeg van voormalig Hoevelaken-trainer Jakob Melessen (1989-1992) zoveel moeite, dat de trainer van de gasten na afloop alleen maar kon concluderen, dat zijn ploeg verdiend had verloren. “Wij wilden ook pressing spelen”, vertelde Melessen na afloop, “maar dan moet je de duels wel winnen”. Melessen analyseerde daarmee in één zin het verschil tussen Hoevelaken en CJVV, want Hoevelaken won de duels wel en dat leverde meer kansen op, dan in de voorgaande vier wedstrijden samen. Uit die kansen vielen drie treffers, waarvan de mooiste al na vijf minuten. Milan van den Hoeven, vorige week als centrumverdediger, en later als stormram, nog verkozen tot man van de wedstrijd, maar nu geposteerd als spits, kreeg de bal aangespeeld op het middenveld. Met een simpele voetbeweging stuurde hij Jan Weyn, ditmaal actief als vleugelaanvaller, de diepte in, die een sprint trok als in zijn beste dagen en een panklare voorzet afleverde op het hoofd van Joeri van den Hoeven. Met een forse kopbeweging werkte die de bal via de paal in de touwen.
Met de broers Milan en Joeri van den Hoeven zijn twee van de minimaal negen uitblinkers genoemd. Vooral hun lengte gaf Hoevelaken de mogelijkheid om ook de lange bal te hanteren, zonder dat daarbij direct balverlies werd geleden. En werden de duels verloren, dan stonden er in de rug wel weer teammaten klaar, om de bal als een hongerige leeuw te willen veroveren. Die strijdwijze bracht Hoevelaken al voor de rust de nodige mogelijkheden om de 1-0 van het bord te schieten, maar de kansen, deels in buitenspelposities die door de arbiter van dienst werden weggewuifd, waren op dat moment niet aan de Hoevelakers besteed. De doelpuntenmakers wachtten met hun scoringsdrift tot na de rust, want in de tweede doorgang was de wedstrijd na twintig minuten beslist. Al na acht minuten kon Barry de Winter door het hart van de CJVV-defensie vrij oprukken, vervolgens kiezen tussen breed leggen op Jan Weyn of zelf de doelman passeren en scoren. De Winter koos, achteraf, voor het juiste scenario door de sluitpost de hielen te laten zien en uit een moeilijk hoek te scoren. Jan Weyn liep nog mee om te corrigeren voor het geval het fout zou gaan, maar dat ging het niet.
Hoevelaken kreeg met deze tweede treffer meer lucht, maar wijzigde daarmee niet het strijdplan. De rood-witten bleven de CJVV-ers voor de voeten lopen en dat leverde in de 65e minuut een derde treffer op. Joeri van den Hoeven vond, ditmaal met de voet, voor de tweede keer het doel en daarmee viel de wedstrijd definitief in het slot. Dat het bij drie Hoevelakense treffers bleef mocht een wonder heten, want ook in het laatste kwart van de wedstrijd kreeg Hoevelaken kansen om de score hoger te laten oplopen. Het bleef echter bij één tegentreffer, vanaf de strafschopstip in de eerste minuut van de extra tijd, na een overtreding van invaller Dennis de Haas. Geen schone lei derhalve voor doelman Sjoerd Kloppenburg, maar wel een degelijke en meer dan verdiende overwinning voor Hoevelaken, behaald door het collectief.
bijdrage van Robert Kreuning
